WALENTYNOWICZ WŁADYSŁAW

Z Encyklopedia Gdańska
(Różnice między wersjami)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
(wstawienie ilustracji (e-mail z 16.07.2018))
 
Linia 1: Linia 1:
 
{{paper}}
 
{{paper}}
 +
[[File:Walentynowicz_Władysław.jpg|thumb|Władysław Walentynowicz]]
 +
 
'''WŁADYSŁAW WALENTYNOWICZ''' (24 VIII 1902 Jarańsk, Rosja – 25 III 1999 Sopot), pianista, kompozytor. Muzyki uczył się na Syberii – w Tomsku i Barnaule, następnie w Szkole Muzycznej Gniesinych (Helena Gniesina, Rajnhold Glier) w Moskwie. Po przyjeździe do Polski (1923) studiował w Konserwatorium Warszawskim (1924–1930) w klasie fortepianu Antoniego Dobkiewicza i Józefa Turczyńskiego oraz teorię i kompozycję u Kazimierza Sikorskiego. Przed II wojną światową występował na estradach w kraju, w Filharmonii Warszawskiej oraz w Polskim Radiu jako akompaniator i solista. Był współzałożycielem warszawskiego Kolegium Muzycznego, które prowadził do 1939 roku. Jego kompozycje z lat 1931–1939 w większości zaginęły. <br/><br/>
 
'''WŁADYSŁAW WALENTYNOWICZ''' (24 VIII 1902 Jarańsk, Rosja – 25 III 1999 Sopot), pianista, kompozytor. Muzyki uczył się na Syberii – w Tomsku i Barnaule, następnie w Szkole Muzycznej Gniesinych (Helena Gniesina, Rajnhold Glier) w Moskwie. Po przyjeździe do Polski (1923) studiował w Konserwatorium Warszawskim (1924–1930) w klasie fortepianu Antoniego Dobkiewicza i Józefa Turczyńskiego oraz teorię i kompozycję u Kazimierza Sikorskiego. Przed II wojną światową występował na estradach w kraju, w Filharmonii Warszawskiej oraz w Polskim Radiu jako akompaniator i solista. Był współzałożycielem warszawskiego Kolegium Muzycznego, które prowadził do 1939 roku. Jego kompozycje z lat 1931–1939 w większości zaginęły. <br/><br/>
 
W Gdańsku przebywał od 8 VII 1945 roku. Był organizatorem tutejszego życia muzycznego: założycielem Gdańskiego Instytutu Muzycznego w Sopocie (podzielonego następnie na szkoły muzyczne), Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków w Gdańsku, Gdańskiego Towarzystwa Muzycznego, Związku Kompozytorów Polskich w Gdańsku, recenzentem muzycznym [[DZIENNIK BAŁTYCKI | „Dziennika Bałtyckiego”]]. W 1950 roku związał się z Państwową Wyższą Szkołą Muzyczną (PWSM) w Sopocie (1951–1952 rektor, 1952–1972 dziekan Wydziału Instrumentalnego). Po przejściu na emeryturę (1972) pracował w gdańskiej [[AKADEMIA MUZYCZNA IM. STANISŁAWA MONIUSZKI | PWSM]] do 1979 roku. <br/><br/>
 
W Gdańsku przebywał od 8 VII 1945 roku. Był organizatorem tutejszego życia muzycznego: założycielem Gdańskiego Instytutu Muzycznego w Sopocie (podzielonego następnie na szkoły muzyczne), Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków w Gdańsku, Gdańskiego Towarzystwa Muzycznego, Związku Kompozytorów Polskich w Gdańsku, recenzentem muzycznym [[DZIENNIK BAŁTYCKI | „Dziennika Bałtyckiego”]]. W 1950 roku związał się z Państwową Wyższą Szkołą Muzyczną (PWSM) w Sopocie (1951–1952 rektor, 1952–1972 dziekan Wydziału Instrumentalnego). Po przejściu na emeryturę (1972) pracował w gdańskiej [[AKADEMIA MUZYCZNA IM. STANISŁAWA MONIUSZKI | PWSM]] do 1979 roku. <br/><br/>
 
Stworzył około stu kompozycji: fortepianowych, wokalnych i instrumentalnych; solowych i kameralnych. W 1957 roku otrzymał Nagrodę Przewodniczącego Miejskiej Rady Narodowej w Gdańsku w dziedzinie muzyki, w 1972 Nagrodę Przewodniczącego Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej za całokształt twórczości kompozytorskiej i działalność pedagogiczną. {{author: EF}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Ludzie]]
 
Stworzył około stu kompozycji: fortepianowych, wokalnych i instrumentalnych; solowych i kameralnych. W 1957 roku otrzymał Nagrodę Przewodniczącego Miejskiej Rady Narodowej w Gdańsku w dziedzinie muzyki, w 1972 Nagrodę Przewodniczącego Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej za całokształt twórczości kompozytorskiej i działalność pedagogiczną. {{author: EF}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Ludzie]]

Aktualna wersja na dzień 13:21, 16 lip 2018

Władysław Walentynowicz

WŁADYSŁAW WALENTYNOWICZ (24 VIII 1902 Jarańsk, Rosja – 25 III 1999 Sopot), pianista, kompozytor. Muzyki uczył się na Syberii – w Tomsku i Barnaule, następnie w Szkole Muzycznej Gniesinych (Helena Gniesina, Rajnhold Glier) w Moskwie. Po przyjeździe do Polski (1923) studiował w Konserwatorium Warszawskim (1924–1930) w klasie fortepianu Antoniego Dobkiewicza i Józefa Turczyńskiego oraz teorię i kompozycję u Kazimierza Sikorskiego. Przed II wojną światową występował na estradach w kraju, w Filharmonii Warszawskiej oraz w Polskim Radiu jako akompaniator i solista. Był współzałożycielem warszawskiego Kolegium Muzycznego, które prowadził do 1939 roku. Jego kompozycje z lat 1931–1939 w większości zaginęły.

W Gdańsku przebywał od 8 VII 1945 roku. Był organizatorem tutejszego życia muzycznego: założycielem Gdańskiego Instytutu Muzycznego w Sopocie (podzielonego następnie na szkoły muzyczne), Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków w Gdańsku, Gdańskiego Towarzystwa Muzycznego, Związku Kompozytorów Polskich w Gdańsku, recenzentem muzycznym „Dziennika Bałtyckiego”. W 1950 roku związał się z Państwową Wyższą Szkołą Muzyczną (PWSM) w Sopocie (1951–1952 rektor, 1952–1972 dziekan Wydziału Instrumentalnego). Po przejściu na emeryturę (1972) pracował w gdańskiej PWSM do 1979 roku.

Stworzył około stu kompozycji: fortepianowych, wokalnych i instrumentalnych; solowych i kameralnych. W 1957 roku otrzymał Nagrodę Przewodniczącego Miejskiej Rady Narodowej w Gdańsku w dziedzinie muzyki, w 1972 Nagrodę Przewodniczącego Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej za całokształt twórczości kompozytorskiej i działalność pedagogiczną. EF

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii