STASZEWSKI JÓZEF

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

JÓZEF STASZEWSKI (pierwotnie Haliczer; 18 XI 1887 Tarnopol – 5 IX 1966, Warszawa), geograf, historyk geografii, naukowiec. Pochodził z biednej rodziny żydowskiej, ukończył szkołę średnią we Lwowie, od 1910 roku studiował w Wiedniu geografię i przyrodę. Podczas I wojny światowej był oficerem armii austriackiej, jako jeniec rosyjski na Syberii uczył w polskim gimnazjum w Irkucku. Od 1921 nauczyciel w gimnazjum w Tarnopolu, od 1937 doktor (uniwersytet we Lwowie). Podczas II wojny światowej więzień niemieckich obozów koncentracyjnych. Od roku 1945 mieszkał w Sopocie, pracował początkowo w gdańskim Państwowym Pedagogium, następnie Wyższej Szkole Pedagogicznej, kierownik Zakładu Geografii, od 1953 kierownik Katedry Geografii Regionalnej. W roku 1957 docent, od 1957 profesor tytularny. Założyciel Oddziału Gdańskiego Polskiego Towarzystwa Geograficznego. Specjalista z zakresu geografii fizycznej i antropogeografii oraz historii antycznej geografii, opublikował m.in. Słownik geograficzny (1934), Geografia fizyczna w liczbach (1959), Historia nauki o Ziemi w zarysie (1966). JSZ

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii