STANKIEWICZ JERZY

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

JERZY STANKIEWICZ (11 XI 1923 Wilno – 20 VI 1994 Gdańsk), naukowiec, architekt. Po opuszczeniu Wilna w 1945 roku zamieszkał w Bydgoszczy, w tym roku zaczął studia na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej (PG); po ich ukończeniu od roku 1951 podjął tamże pracę. Od 1961 doktor (na podstawie pracy Średniowieczne fortyfikacje Głównego Miasta w Gdańsku, druk: „Studia do Historii Sztuki Wojennej”, 1958), od 1963 doktor habilitowany, od 1977 profesor, 1968–1994 kierownik Katedry Historii i Teorii Architektury PG. Badał architekturę i urbanistykę Gdańska i Pomorza Wschodniego; w tych dziedzinach był niekwestionowanym autorytetem. Autor prac o fundamentalnym znaczeniu dla historii gdańskiej architektury i urbanistyki, miedzy innymi: Gdańsk. Rozwój urbanistyczny i architektoniczny oraz powstanie zespołu Gdańsk–Sopot–Gdynia (wraz z Bohdanem Szermerem, wyd. 1: 1959), Rozwój urbanistyczny i architektoniczny Gdańska (w: Gdańsk, jego dzieje i kultura, wraz z Ryszardem Massalskim, 1969); był współautorem II i III tomu Historii Gdańska (1982, 1993). Pochowany na cmentarzu w Oliwie ( cmentarze w Oliwie). Jest patronem Nagrody im. prof. Jerzego Stankiewicza, jego imię nosi również jeden z gdańskich tramwajów PESA Swing. MA

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii