RICKERT HEINRICH II

Z Encyklopedia Gdańska
Wersja M.Ogonowska (dyskusja | edycje) z dnia 17:11, 15 paź 2018

(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Heinrich Rickert II

HEINRICH RICKERT II (25 V 1863 Gdańsk – 28 VII 1937 Heidelberg), naukowiec. Syn Heinricha Rickerta. Uczył się w gdańskim gimnazjum, następnie w Berlinie, studiował filozofię, w 1888 roku uzyskał doktorat na uniwersytecie w Strasburgu, habilitował się w 1891 na uniwersytecie we Fryburgu. Tam od roku 1894 profesor filozofii, od 1916 profesor uniwersytetu w Heidelbergu. Był czołowym twórcą tzw. badeńskiej szkoły neokantyzmu w filozofii niemieckiej przełomu XIX i XX wieku. Zajmował się głównie teorią poznania, ogólną teorią wartości oraz teorią kultury i metodologii humanistyki. Zwolennik idiograficznej koncepcji poznania historii. Głoszone przez niego teorie mają obecnie wartość tylko historyczną.

Od 1888 roku był żonaty z rzeźbiarką Sophie Keibel (1864–1951), córką Hermanna Keibela, właściciela ziemskiego. Miał dwóch synów: Arnolda (1889–1974), rzeźbiarza, profesora w szkole plastycznej Werkkunstschule w Bielefeld, oraz Franza (1904–1991), profesora w Akademie für Angewandte Kunst w Monachium, specjalizującego się w artystycznej obróbce metali szlachetnych. MrGl

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii