RENNEN PETER van den

Z Encyklopedia Gdańska
Wersja M.Ogonowska (dyskusja | edycje) z dnia 20:07, 22 lut 2019

(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

PETER van den RENNEN (4 IX 1607 Gdańsk – 30 VII 1669 Gdańsk), złotnik. Syn Reinharda, złotnika pochodzącego prawdopodobnie z Nadrenii, przybyłego do Gdańska przed 1592 rokiem. Był szóstym z dziewięciorga rodzeństwa, złotnikiem został także jego brat Salomon.

Zawodu uczył się w warsztacie ojca, w 1626 roku został wyzwolony na czeladnika. Pracę mistrzowską wykonał w 1631 roku u Heinricha Gottschalcka. 17 II 1633 roku otrzymał od króla Władysława IV serwitorat, przywilej wyjęcia spod jurysdykcji miejskiej osoby pracującej dla królewskiego dworu. W 1637 uzyskał obywatelstwo miejskie Gdańska, w 1648 roku otrzymał je jego brat Salomon. Bracia zajmowali się handlem, sprowadzali też gotowe wyroby złotnicze. Za pośrednictwem Petera sprowadzono z Augsburga naczynie służące do mieszania wina z wodą, podarowane przez Radę Miejską Gdańska w 1646 roku królowi Władysławowi IV i królowej Ludwice Marii Gonzadze.

Od 1654 roku korzystał z posiadłości nad potokiem Strzyża, którą odstąpił mu Johanes Kratzer, jej właściciel od co najmniej 1656 do 1659 roku. W kuźni przy dworze zorganizował miejsce do obróbki srebra, posiadłość nazwano więc Silberhammer (obecnie Srebrzysko).

Najsłynniejszymi dziełami zamówionymi i częściowo wykonanymi w jego warsztacie były relikwiarz sarkofagowy św. Wojciecha dla katedry w Gnieźnie oraz relikwiarz sarkofagowy św. Stanisława dla katedry na Wawelu (niedokończony). W 1644 roku wykonał tron biskupi dla katedry we Fromborku (przetopiony w czasie wojen szwedzkich) oraz dwie (również niezachowane) misy, z których jedna ze scenami z życia Aleksandra Macedońskiego była wtórnie wykorzystywana jako chrzcielnica i pozostawała co najmniej do 1911 roku w posiadaniu rodziny Schenk von Tautenburg z Doben (Doba) w powiecie Angerburg (Węgorzewo). Druga z mis, zamówiona przez Radę Miejską Gdańska, została ofiarowana w 1646 roku królowej Ludwice Marii Gonzadze z okazji zaślubin z królem Władysławem IV. Z nim lub z jego bratem Salomonem łączy się również misę i dzban z bogatym, prawie pełnoplastycznym ornamentem małżowinowo-chrząstkowym, które zostały sprzedane 14 XI 1988 roku w domu aukcyjnym Sotheby’s w Genewie. Dzieła sygnował literami PR w ozdobnej tarczy lub tylko R.

11 IX 1657 zwarł umowę przedślubną z Josiną Bergmannin o wzajemnym dziedziczeniu. Małżeństwo doczekało się co najmniej trzech synów: Daniela, Georga i Reinhardta. Pierwszy pobierał nauki u ojca w latach 1655–1660, miał być wyzwolony przez cech bez konieczności wykonania pracy mistrzowskiej w 1674 roku pod warunkiem wypłacenia 800 florenów i wyprawienia uczty. Dwaj pozostali synowie rozpoczęli naukę u ojca w 1658 roku, jednak brak informacji o ich dalszych losach.

Zmarł rażony apopleksją w swojej kuźni, położonej w pobliżu szpitala Wszystkich Bożych Aniołów. Prawdopodobnie został pochowany w kościele św. Trójcy, obok swojego ojca, który wkupił miejsce na pochówek w 1604 roku. Na płycie przed głównym ołtarzem zachował się napis: „VND SEINEN ERB EN”. MMK

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii