RÜCHEL von KLEIST JACOB FRIEDRICH

Z Encyklopedia Gdańska
Wersja S.Danecki (dyskusja | edycje) z dnia 16:49, 31 gru 2015

(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

JACOB FRIEDRICH RÜCHEL von KLEIST (25 I 1778 Żegocin koło Sławna – 14/15 III 1848 Żegocin), oficer. Syn Caspra Carla von Kleista i Marii Louisy von Böhn. W wojsku od 6 II 1792, uczestnik pięciu wojen okresu napoleońskiego. Od 1833 roku generał lejtnant, następnie generał piechoty, od 1838 generał-gubernator twierdzy Gdańsk. Rezydował w dawnym pałacu Mniszchów (Długie Ogrody 88/89). Podlegały mu stacjonujące w Gdańsku oddziały wojskowe (w 1840 w sile 6 tysięcy oficerów i żołnierzy). Od 1839 roku członek Towarzystwa Przyrodniczego, następnie jego członek honorowy, w 1840 współzałożyciel Towarzystwa Upiększania Gdańska, od 1846 członek Towarzystwa Przyjaciół Sztuki. 6 II 1842, podczas obchodów 50-lecia służby wojskowej, Rada Miejska nadała mu honorowe obywatelstwo miasta. Z powodu wieku i złego stanu zdrowia 1 I 1848 przeszedł na emeryturę. Imię „Rüchel von Kleist” nosił jeden z pierwszych parowców zbudowanych w Stoczni Klawittera dla gdańskiej żeglugi przybrzeżnej.

W 1809 roku w Żegocinie poślubił Caroline Friederike Sophie Adelheid von Rüchel (30 IX 1790 – 11 II 1831). Ojciec siedmiorga dzieci. Syn Friedrich Wilhelm Otto (1814–1815) zmarł jako półtoraroczne dziecko, kolejni synowie byli oficerami wojska pruskiego: Friedrich Wilhelm (1822–1844) lejtnantem, podobnie Franz Karl (1825–1858), Philipp Albrecht (1828–1876) – podpułkownikiem; po jego śmierci wygasła pomorska linia rodziny von Kleist. Córka Elisabeth (Elise) Philippine Caroline (1820–1899) wyszła za mąż za Carla Wilhelma von Dewitza-Krebsa (1806–1867) z Meklemburgii; Louise (ur. 1824) i Friederike Marie Albertine (ur. 1821) pozostały chyba pannami. MrGl

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii