OSTROWSKI KAZIMIERZ

Z Encyklopedia Gdańska
Wersja Blazejsliwinski (dyskusja | edycje) z dnia 20:24, 5 lip 2019

(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Kazimierz Ostrowski podczas zajęć, początek lat 80. XX wieku
Dekoracja autorstwa Kazimierza Ostrowskiego na budynku Instytutu Maszyn Przepływowych PAN

KAZIMIERZ („Kachu”) OSTROWSKI (14 II 1917 Berlin – 12 VII 1999 Gdynia), artysta plastyk, pedagog. Od 1920 roku mieszkał z rodziną w Poznaniu, od 1934 w Gdyni, gdzie m.in. pomagając ojcu - mistrzowi malarskiemu - malował nazwy na burtach statków, także wnętrza statków pasażerskich: "Batorego", "Kościuszki" i "Pułaskiego". 13 IX 1939 osadzony w obozie Stutthof, zwolniony w roku 1940, skierowany do prac przymusowych.

Po zakończeniu wojny z firmą ojca przemalowywał tablice z niemieckimi nazwami ulic na nazwy polskie. W latach 1945–1951 odbył studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (PWSSP; Akademia Sztuk Pięknych) u Janusza Strzałeckiego, Artura Nachta-Samborskiego i Jacka Żuławskiego. W okresie 1949–1950 przebywał na stypendium rządu francuskiego w Paryżu. W 1952 roku, po uzyskaniu dyplomu, krótko asystent A. Nachta-Samborskiego, następnie pracował w zespole projektującym elewacje odbudowywanych kamieniczek na Głównym Mieście. Według jego projektu powstała (1954–1955) kamieniczka na Długim Targu 19. Projektował i realizował dekoracje m.in.: plafonu i ściany w budynku Miejskiego Teatru „Miniatura” (1957), malowidła ścienne i witraże we wnętrzach dawnych Delikatesów przy ul. Rajskiej (1960), malowidła ścienne na budynkach Politechniki Gdańskiej (1971). W roku 1965 objął pracownię malarstwa ściennego w PWSSP (1970 docent, 1981 profesor, od 1987 na emeryturze). Malował obrazy zbudowane z uproszczonych, zgeometryzowanych form, wydzielonych wyrazistym konturem. Koloru nie traktował realistycznie, nadał mu funkcję dekoracyjną i symboliczną. Obok obrazów sztalugowych tworzył malowidła ścienne, projekty tkanin i witraży. Tematyka jego dzieł często była związana z morzem lub pracą w przemyśle. Wiele wystaw zbiorowych i indywidualnych (40). Debiutancka wystawa paryskich prac w Sopocie (1950) zdemontowana została po kilku godzinach w atmosferze skandalu (awangardowy charakter prezentowanych prac spotkał się z niechęcią ówczesnych decydentów).

Pochowany na cmentarzu witomińskim w Gdyni. W 2001 roku Zarząd Związku Polskich Artystów Plastyków ustanowił nagrodę jego imienia. MJB

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii