MAKURATH WANDA

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

WANDA MAKURATH (Makurat; 5 V 1911 Stegna – 16 XII 1999 Gdańsk), pedagog. Córka Bernarda, pracownika gdańskiej poczty przy Langgasse (ul. Długa), na krótko delegowanego do Stegny w charakterze listonosza, od roku 1911 z rodziną ponownie w Gdańsku. W 1920 uczęszczała na kursy języka polskiego, uczyła się w nowo otwartej, pierwszej szkole senackiej przy Johannisgasse (ul. Świętojańska). Od 1924 roku kontynuowała naukę w Seminarium Nauczycielskim we Lwowie, Złoczowie, Kielcach i w latach 1934–1937 w Skarszewach. W czasie studiów wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr św. Dominika, przyjęła imię siostry Lucjany. Należała do Gminy Polskiej i Związku Polaków. Od 17 IV 1937 nauczycielka w Szkole Powszechnej im. Józefa Czyżewskiego w Piekle, otwartej w nowo zbudowanym Domu Polskim dzięki staraniom Gdańskiej Macierzy Szkolnej. Prowadziła lekcje śpiewu, inicjowała powstanie polskiego stowarzyszenia świeckich i religijnych, m.in.: chóru mieszanego, który w roku 1938 wziął udział w zjeździe chórów polskich w Gdańsku. Nauczała języka polskiego, prac ręcznych i gimnastyki, założyła drużyny Związku Harcerstwa Polskiego dla dziewcząt i chłopców. Tuż przed II wojną światową szkoła i grono nauczycielskie stały się obiektem ataków bojówek nazistowskich. Aresztowana 1 IX 1939, przetrzymywana w więzieniach w Malborku i Elblągu. Na początku grudnia 1939 zwolniona, pod warunkiem opuszczenia Gdańska i z zakazem nauczania.

Okupację spędziła w klasztorach sióstr dominikanek w Generalnym Gubernatorstwie. Represje dotknęły jej ojca Bernarda, aresztowanego 1 IX 1939 w Gdańsku, przetrzymywanego w Victoriaschule, następnie osadzonego w obozie Stutthof. Matka Marta, siostry i brat Alojzy 9 V 1940 roku razem z innymi polskimi rodzinami zostali wysiedleni do Generalnego Gubernatorstwa, w okolice Lublina. Po zakończeniu II wojny światowej wystąpiła ze Zgromadzenia Sióstr św. Dominika. Wobec braku zgody władz na jej pobyt w Gdańsku, do roku 1956 pracowała jako nauczycielka na Górnym Śląsku. Po powrocie do Gdańska w okresie 1956–1968 (emerytura) zatrudniona w Szkole Podstawowej nr 27. Jako emerytka pracowała w sekcji historycznej i opiekuńczej Związku Nauczycielstwa Polskiego, działała w Polskim Komitecie Pomocy Społecznej. Odznaczona m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, odznaką „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej”. Pochowana na cmentarzu Srebrzysko. EG

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii