LUDOLFINA

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Ludolfina

LUDOLFINA (Ludolphine), Oliwa, ul. Czyżewskiego 29/31 (do 1945 Ludolfiner Weg), dawna posiadłość, sąsiadująca od północy ze Stawowiem (Hochwasser, obecnie w granicach Sopotu), dwór z oficyną, budynki gospodarcze, założenie parkowe. Początkowo część Stawowia, wydzielona w końcu XVIII wieku, własność Carla Davida Ackermanna, który nadał jej nazwę dla upamiętnienia żony Dorothei Ludolphiny Bachmann-Ackermann. Po śmierci C.D. Ackermanna 24 XII 1811, 11 i 27 I 1812 roku bezskutecznie wystawiana na licytację, obejmowała obszar przeszło 9 mórg, dom właściciela z sześcioma komnatami, pokojami dla służby, kuchnią i piwnicą oraz dom czynszowy dla czterech rodzin, dwa ogrody (owocowy i warzywny), stajnię na dziesięć koni, powozownię, drewnianą szopę, cegielnię z jednym piecem i dwiema dużymi szopami na cegły. W latach 1819–1820 majątek pozostawał w rękach kupca Johanna Gotthilfa Boschkego (1756 – 7 VI 1830 Gdańsk), od 2 IV 1812 męża Johanny Charlotty Wilhelminy Bachmann – córki Johanna Friedricha Bachmanna (zm. 17 IV 1809), kasjera Teatru Gdańskiego, bratanicy D.L. Bachmann-Ackermann – i wykonawcy testamentu C.D. Ackermanna.

W połowie XIX wieku dwór i folwark należały do Carla Siewerta (19 IV 1810 Gdańsk – 17 III 1869 Gdańsk-Wrzeszcz), najpewniej syna gdańskiego kupca Daniela (1775 Gdańsk – 3 XII 1831 Gdańsk). Od 1877 roku posiadaczami majątku byli (chociaż tam nie mieszkali) kolejno: Philip Braune, syn gdańskiego kupca Bernharda Braunego (29 I 1804 Lipsk – 18 VI 1865 Gdańsk), właściciel firmy produkcji i handlu farbami oraz towarami chemicznymi przy Brotbänkengasse 45 (ul. Chlebnicka), po jego śmierci od 1891 wdowa Gertrude Braune z domu Hertzberg (zm. po 1921), od 1919 Karl Braune, wreszcie, od roku 1922 gdański kupiec Felix von Kolkow, syn Wilhelma (20 II 1838 Gdańsk – 9 X 1899 Gdańsk), mieszkający tu z matką Pauliną von Otto.

W latach 1933–1945 siedziba Ewangelickiego Związku Diakonisek (Evangelische Gemeinschaft Diakonieverband; diakonisy), które urządziły tu dom wypoczynkowy, przejęty w 1957 roku na własność Skarbu Państwa. Budynki i część parkową przystosowano do potrzeb działającej od 1 XI 1958 roku Zasadniczej Szkoły Terenów Zieleni (od 1 IX 2005 Zespół Szkół Architektury Krajobrazu i Handlowo-Usługowych im. Władysława Szafera). W 1979 posiadłość podzielono: północna część dawnego parku ze stawami przeszła na własność szkoły zasadniczej, południowa część założenia parkowego i budynki przekazano Akademii Wychowania Fizycznego i Sportu (AWFiS). Eklektyczne budynki rozbudowane na początku XX wieku. Budynek dworu: dwukondygnacyjny, nakryty dwuspadowym dachem z lukarnami, z parterową, wielokątną dobudówką na północnym szczycie i wieżyczką z wielokątnym dachem od strony północnej. Na wschodniej ścianie balkon nad parterowym ryzalitem. Po stronie zachodniej dworu prostopadle ustawiony budynek oficyny: dwukondygnacyjny, nakryty dwuspadowym dachem z lukarnami, połączony z dworem niższym łącznikiem, obecnie siedziba Biblioteki Głównej AWFiS. Budynki gospodarcze połączone prostopadle. Skrzydło południowe: dwukondygnacyjne, nakryte dwuspadowym dachem, siedziba Klubu Uczelnianego AZS, do czasu – Katedry Medycyny Sportowej AWFiS, następnie m.in. Studium Języków Obcych. Skrzydło zachodnie: parterowe, z wysokim poddaszem, nakryty dwuspadowym dachem, z wieżyczką zegarową ponad kalenicą, obecna siedziba klubu studenckiego. Przy wjeździe na posesję parterowy pawilonik nakryty czterospadowym dachem. AK JMM MrGl

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii