KOTLICA JACEK

Z Encyklopedia Gdańska
(Różnice między wersjami)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
m
m
 
Linia 2: Linia 2:
 
[[File:Okładka książki według Marsjasza Jacka Kotlicy.JPG|thumb|Okładka książki Jacka Kotlicy]]
 
[[File:Okładka książki według Marsjasza Jacka Kotlicy.JPG|thumb|Okładka książki Jacka Kotlicy]]
  
'''JACEK KOTLICA''', właściwie Józef Foromański (24 XII 1939 Kotlice na Zamojszczyźnie – 7 V 2010 Gdańsk), poeta, prozaik, publicysta, krytyk sztuki. Był jednym z ocalonych z transportu Dzieci Zamojszczyzny, wiezionych do Niemiec i przeznaczonych do germanizacji. Po II wojnie światowej zamieszkał w Sopocie, później w Gdańsku. W latach 1959–1961 studiował na Wydziale Filologii Polskiej UMK w Toruniu, przez pewien czas Ekonomikę Transportu w sopockiej Wyższej Szkole Ekonomicznej ([[UNIWERSYTET GDAŃSKI | UG]]). W 1975 roku ukończył 3-letnie Studium Kultury i Języka Czeskiego na Uniwersytecie Karola w Pradze. Jako poeta debiutował w 1964 w [[LITERY | „Literach”]] i programie [[RADIO GDAŃSK | Radia Gdańsk]].  Autor tomików wierszy: ''Odbieranie źródła'' (1966), ''Białe zaduszki'' (1969), ''Zwierzyniec pani Res'' (1973), ''Zwierzenia pani Res'' (1985) i ''Polowanie na jednorożca'' (1995), powieści ''Wronie oko'' (1977), książek dla dzieci: ''Czarodziejski skarbiec mistrza Famagusa'' (1979), ''Baśń o wronim oku'' (1984), ''Halo, czy to zoo?'' (1986), ''Rejs z czarodziejem'' (1986) oraz esejów dotyczących plastyki współczesnej. Autor książki ''Lech Bądkowski, rzecznik Rzeczpospolitej'' (2001). W ZLP od roku 1969. W latach 60. XX wieku działał w Stowarzyszeniu „Pax”. W okresie 1981–1983 kierownik literacki Teatru Współczesnego w Szczecinie, wieloletni działacz [[GDAŃSKIE TOWARZYSTWO PRZYJACIÓŁ SZTUKI | Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki]]. Publikował m.in. na łamach [[PUNKT | „Punktu”]], „Gdańskiego Kwartalnika Kulturalnego”, [[TYGODNIK MORSKI | „Tygodnika Morskiego”]] i [[GŁOS WYBRZEŻA | „Głosu Wybrzeża”]]. Współpracował z czasopismem [[AUTOGRAF | „Autograf”]]. Pod koniec życia związał się z klubem Plama ([[GDAŃSKI ARCHIPELAG KULTURY | Gdański Archipelag Kultury]]) na [[ZASPA | Zaspie]] (gdzie mieszkał). Odznaczony m.in. honorowymi odznakami [[ZA ZASŁUGI DLA GDAŃSKA | „Za Zasługi dla Gdańska”]] i [[ZASŁUŻONYM ZIEMI GDAŃSKIEJ | „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej”]]. {{author: AF}} [[Category: Encyklopedia]][[Category: Ludzie]]
+
'''JACEK KOTLICA''', właściwie Józef Foromański (24 XII 1939 Kotlice na Zamojszczyźnie – 7 V 2010 Gdańsk), poeta, prozaik, publicysta, krytyk sztuki. Był jednym z ocalonych z transportu Dzieci Zamojszczyzny, wiezionych do Niemiec i przeznaczonych do germanizacji. Po II wojnie światowej zamieszkał w Sopocie, później w Gdańsku. W latach 1959–1961 studiował na Wydziale Filologii Polskiej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, przez pewien czas Ekonomikę Transportu w sopockiej [[UNIWERSYTET GDAŃSKI | Wyższej Szkole Ekonomicznej]]. W 1975 roku ukończył 3-letnie Studium Kultury i Języka Czeskiego na Uniwersytecie Karola w Pradze. Jako poeta debiutował w 1964 w [[LITERY | „Literach”]] i programie [[RADIO GDAŃSK | Radia Gdańsk]].  Autor tomików wierszy: ''Odbieranie źródła'' (1966), ''Białe zaduszki'' (1969), ''Zwierzyniec pani Res'' (1973), ''Zwierzenia pani Res'' (1985) i ''Polowanie na jednorożca'' (1995), powieści ''Wronie oko'' (1977), książek dla dzieci: ''Czarodziejski skarbiec mistrza Famagusa'' (1979), ''Baśń o wronim oku'' (1984), ''Halo, czy to zoo?'' (1986), ''Rejs z czarodziejem'' (1986) oraz esejów dotyczących plastyki współczesnej. Autor książki ''Lech Bądkowski, rzecznik Rzeczpospolitej'' (2001). Od 1969 roku w Związku Literatów Polskich. W latach 60. XX wieku działał w Stowarzyszeniu „Pax”. W okresie 1981–1983 kierownik literacki Teatru Współczesnego w Szczecinie, wieloletni działacz [[GDAŃSKIE TOWARZYSTWO PRZYJACIÓŁ SZTUKI | Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki]]. Publikował m.in. na łamach [[PUNKT | „Punktu”]], „Gdańskiego Kwartalnika Kulturalnego”, [[TYGODNIK MORSKI | „Tygodnika Morskiego”]] i [[GŁOS WYBRZEŻA | „Głosu Wybrzeża”]]. Współpracował z czasopismem [[AUTOGRAF | „Autograf”]]. Pod koniec życia związał się z klubem Plama ([[GDAŃSKI ARCHIPELAG KULTURY | Gdański Archipelag Kultury]]) na [[ZASPA | Zaspie]] (gdzie mieszkał). Odznaczony m.in. honorowymi odznakami [[ZA ZASŁUGI DLA GDAŃSKA | „Za Zasługi dla Gdańska”]] i [[ZASŁUŻONYM ZIEMI GDAŃSKIEJ | „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej”]]. {{author: AF}} [[Category: Encyklopedia]][[Category: Ludzie]]

Aktualna wersja na dzień 03:49, 20 gru 2015

Okładka książki Jacka Kotlicy

JACEK KOTLICA, właściwie Józef Foromański (24 XII 1939 Kotlice na Zamojszczyźnie – 7 V 2010 Gdańsk), poeta, prozaik, publicysta, krytyk sztuki. Był jednym z ocalonych z transportu Dzieci Zamojszczyzny, wiezionych do Niemiec i przeznaczonych do germanizacji. Po II wojnie światowej zamieszkał w Sopocie, później w Gdańsku. W latach 1959–1961 studiował na Wydziale Filologii Polskiej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, przez pewien czas Ekonomikę Transportu w sopockiej Wyższej Szkole Ekonomicznej. W 1975 roku ukończył 3-letnie Studium Kultury i Języka Czeskiego na Uniwersytecie Karola w Pradze. Jako poeta debiutował w 1964 w „Literach” i programie Radia Gdańsk. Autor tomików wierszy: Odbieranie źródła (1966), Białe zaduszki (1969), Zwierzyniec pani Res (1973), Zwierzenia pani Res (1985) i Polowanie na jednorożca (1995), powieści Wronie oko (1977), książek dla dzieci: Czarodziejski skarbiec mistrza Famagusa (1979), Baśń o wronim oku (1984), Halo, czy to zoo? (1986), Rejs z czarodziejem (1986) oraz esejów dotyczących plastyki współczesnej. Autor książki Lech Bądkowski, rzecznik Rzeczpospolitej (2001). Od 1969 roku w Związku Literatów Polskich. W latach 60. XX wieku działał w Stowarzyszeniu „Pax”. W okresie 1981–1983 kierownik literacki Teatru Współczesnego w Szczecinie, wieloletni działacz Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki. Publikował m.in. na łamach „Punktu”, „Gdańskiego Kwartalnika Kulturalnego”, „Tygodnika Morskiego” i „Głosu Wybrzeża”. Współpracował z czasopismem „Autograf”. Pod koniec życia związał się z klubem Plama ( Gdański Archipelag Kultury) na Zaspie (gdzie mieszkał). Odznaczony m.in. honorowymi odznakami „Za Zasługi dla Gdańska” i „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej”. AF

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii