KOŚCIÓŁ NIEPOKALANEGO SERCA MARYI

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Kościół Wniebowstąpienia (Himmelfahrtskirche), koniec XIX wieku
Arthur Kickton Kościół Wniebowstąpienia (Himmelfahrtskirche), 1905
Kościół Wniebowstąpienia (Himmelfahrtskirche), około 1915
Kościół Wniebowstąpienia (Himmelfahrtskirche), 1943
Kościół Niepokalanego Serca Maryi, 1946
Kościół Niepokalanego Serca Maryi, 1963
Wnętrze kościoła Niepokalanego Serca Maryi, 1964
Malowanie wnętrza (wykonał Alojzy Stotko z Ligoty Pruszkowskiej), 1970
Nowe stacje Drogi Krzyżowej (wykonał mgr inż. Wiktor Ostrzałek z Katowic), 1970
Odbiór nowych, 28-głosowych organów (wykonanych przez firmę Kamińskich z Warszawy), w składzie komisji odbierającej między innymi ks. prałat Franciszek Grucza (trzeci od lewej) i rektor klasztoru reformatów o. Apolinary Żak (czwarty od prawej), 1972

KOŚCIÓŁ NIEPOKALANEGO SERCA MARYI, Nowy Port, ul. Oliwska (do 1945 roku Olivaer Straße 2). Pierwszym proboszczem gminy ewangelickiej w Nowym Porcie był od 1833 Karl Gustav Adolph Tennstaedt. Jego staraniem, z pomocą funduszy rządowych, 3 VIII 1839 położono kamień węgielny pod budowę kościoła przy Olivaer Straße, mającego zastąpić salę modlitw użytkowaną w tym miejscu (w domu mieszkalnym) od 1815 roku. Kościół ten, zbudowany z muru pruskiego i poświęcony przez Karla G. A. Tennstaedta 23 V 1841 jako Himmelfahrtskirche (kościół Wniebowstąpienia), został rozebrany w roku 1904, po rozpoczęciu obok budowy neogotyckiej ceglanej świątyni, która przejęła wezwanie dawnego kościoła. Nowy kościół, do budowy którego doprowadził pastor Johannes Walter Kubert, poświęcono 19 I 1905 roku. MrGl

Kościół został wzniesiony przez architekta Oskara Hossfelda, projekt odwoływał się do form romańskich i gotyckich. Jest to kościół murowany z cegły (przyziemie wieży z kamienia), trójnawowy z krótkim, zamkniętym pięciobocznie prezbiterium i masywem wieżowym od zachodu. Nawa główna została nakryta dachem dwuspadowym, nad nawami bocznymi wzniesiono dachy dwuspadowe, poprzeczne. Masyw wieżowy zwieńczono dwoma smukłymi hełmami. Wnętrze ma charakter salowy, z nawami bocznymi, w których założono empory, w części zachodniej – emporę organową. Nawę główną przekryto sklepieniem krzyżowo-żebrowym. W 1945 roku świątynia została częściowo zniszczona, odmiennie odbudowano zwieńczenie masywu wieżowego. Przejęta przez reformatów (franciszkanie reformaci), otrzymała wezwanie Niepokalanego Serca Maryi. WS

Pastorzy kościoła ewangelickiego
1833–1856 Karl Gustav Adolph Tennstaedt
1857–1879 Johann Gottlieb Funk
1879–1891 Albert Hugo Walther Stengel
1892–1912 Johannes Walter Kubert
1912–1945 Paul Grossmann
MrGl
Rektorzy kościoła
Niepokalanego Serca Maryi
1947 Maciej Śliwa OFM
1947–1957 Zygmunt Jaszczur OFM
1957–1966 Joachim Adamski OFM
1966–1975 Dozyteusz Napierała OFM
1975–1980 Henryk Błażkiewicz OFM
1980–1989 Dominik Kabattek OFM
1989–1990 Marcin Kordowisko OFM
1990–1991 Salwator Budzinski OFM
1991–1994 Ewaryst Potrykus OFM
1994–1997 Melchior Czoska OFM
1997–2003 Ewaryst Gręda OFM
2003–2006 Brunon Kasprowski OFM
2006–2009 Gabriel Kiliński OFM
2009– Urban Pudełko OFM
AGK
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii