HERMANNSHOF

Z Encyklopedia Gdańska
(Różnice między wersjami)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
(wstawienie ilustracji (e-mail z 10.05.2019))
(uzupełnienie BŚ (e-mail z 10.05.2019))
 
Linia 3: Linia 3:
 
[[File:Dwór_Hermannshof.jpg|thumb|Dwór w majątku Hermannshof]]
 
[[File:Dwór_Hermannshof.jpg|thumb|Dwór w majątku Hermannshof]]
  
'''HERMANNSHOF''' (Hermanowo), prywatny majątek leżący między wsią [[WRZESZCZ | Wrzeszcz]] a [[ŚWIĘTA STUDZIENKA | Świętą Studzienką]], u stóp wzniesienia Johannisberg (Góra Jana), nieistniejący, obecnie rejon ulic Józefa Wasowskiego i Jana Matejki we Wrzeszczu. Posiadłość powstała w 1673 roku, biorąc nazwę od założyciela i pierwszego właściciela Hermanna Honricha. Ów odkupił teren od Constantina Giesego, właściciela wsi Wrzeszcz, i postawił zajazd z karczmą oraz utworzył okazały ogród w stylu francuskim, dostępny dla publiczności. Przy majątku istniał także staw oraz park. Z głównego traktu biegnącego z Gdańska do [[OLIWA| Oliwy]] przez Wrzeszcz (dzisiejsza [[GRUNWALDZKA, aleja | al. Grunwaldzka]]) do majątku prowadziła polna dróżka, która następnie wiodła skrajem posesji i odbijała w kierunku [[JAŚKOWA DOLINA | Jaśkowej Doliny]]. Zajazd podupadł w epoce napoleońskiej, latem 1813 roku w jego okolicach toczyły się krwawe walki. <br/><br/>
+
'''HERMANNSHOF''' (Hermanowo), prywatny majątek leżący między wsią [[WRZESZCZ | Wrzeszcz]] a [[ŚWIĘTA STUDZIENKA | Świętą Studzienką]], u stóp wzniesienia Johannisberg (Góra Jana; [[PARK JAŚKOWEJ DOLINY| Park Jaśkowej Doliny]]), nieistniejący, obecnie rejon ulic Józefa Wasowskiego i Jana Matejki we Wrzeszczu. Posiadłość powstała w 1673 roku, biorąc nazwę od założyciela i pierwszego właściciela Hermanna Honricha. Ów odkupił teren od Constantina Giesego, właściciela wsi Wrzeszcz, i postawił zajazd z karczmą oraz utworzył okazały ogród w stylu francuskim, dostępny dla publiczności. Przy majątku istniał także staw oraz park. Z głównego traktu biegnącego z Gdańska do [[OLIWA| Oliwy]] przez Wrzeszcz (dzisiejsza [[GRUNWALDZKA, aleja | al. Grunwaldzka]]) do majątku prowadziła polna dróżka, która następnie wiodła skrajem posesji i odbijała w kierunku [[JAŚKOWA DOLINA | Jaśkowej Doliny]]. Zajazd podupadł w epoce napoleońskiej, latem 1813 roku w jego okolicach toczyły się krwawe walki. <br/><br/>
 
W kolejnych dekadach odratowanym zajazdem zawiadywały trzy niezamężne siostry, od których nazwiska majątek nazwano Hoffmanns Garten (Ogród Hoffmannów). Ostatnia z nich sprzedała podupadający zajazd kupcowi zbożowemu Augustowi Katschowi, który przywrócił nazwę Hermannshof, zabudowania doprowadził do dawnej świetności, zrewaloryzował i ponownie udostępnił ogród z fontannami oraz odbudował ujęcie wody, którą sprzedawał do Wrzeszcza, [[NOWY PORT | Nowego Portu]] i Gdańska. Latem ogród udostępniano publiczności, organizując imprezy rozrywkowe. W części leżącej u stop Góry Jana rósł starodrzew, istniał także punkt widokowy z ławkami. Od 1879 roku majątek był w posiadaniu Louise Riss z domu Schönnagel i jej małżonka Carla Ottona (Ottona), który urządził tu zakład ogrodniczy, wykorzystując zastaną florę (drzewa i krzewy iglaste oraz kwiaty; zdobywca srebrnego medalu targów gdańskich w 1883). Do początku XX wieku majątek został wchłonięty przez rozrastający się Wrzeszcz; śladem po nim była nazwa Hermannshoferweg (w latach 1945–1947 ul. Piękna, obecnie ul. Józefa Wasowskiego). {{author: JWas}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Przestrzeń miasta]]
 
W kolejnych dekadach odratowanym zajazdem zawiadywały trzy niezamężne siostry, od których nazwiska majątek nazwano Hoffmanns Garten (Ogród Hoffmannów). Ostatnia z nich sprzedała podupadający zajazd kupcowi zbożowemu Augustowi Katschowi, który przywrócił nazwę Hermannshof, zabudowania doprowadził do dawnej świetności, zrewaloryzował i ponownie udostępnił ogród z fontannami oraz odbudował ujęcie wody, którą sprzedawał do Wrzeszcza, [[NOWY PORT | Nowego Portu]] i Gdańska. Latem ogród udostępniano publiczności, organizując imprezy rozrywkowe. W części leżącej u stop Góry Jana rósł starodrzew, istniał także punkt widokowy z ławkami. Od 1879 roku majątek był w posiadaniu Louise Riss z domu Schönnagel i jej małżonka Carla Ottona (Ottona), który urządził tu zakład ogrodniczy, wykorzystując zastaną florę (drzewa i krzewy iglaste oraz kwiaty; zdobywca srebrnego medalu targów gdańskich w 1883). Do początku XX wieku majątek został wchłonięty przez rozrastający się Wrzeszcz; śladem po nim była nazwa Hermannshoferweg (w latach 1945–1947 ul. Piękna, obecnie ul. Józefa Wasowskiego). {{author: JWas}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Przestrzeń miasta]]

Aktualna wersja na dzień 12:26, 10 maj 2019

August Lobegott Randt, widok z Góry Jana na majątek Hermannshof, w tle wieś Wrzeszcz z dworem Uphagena, na dalszym planie Nowe Szkoty, daleko po prawej twierdza Wisłoujście, lata 20. XIX wieku
Dwór w majątku Hermannshof

HERMANNSHOF (Hermanowo), prywatny majątek leżący między wsią Wrzeszcz a Świętą Studzienką, u stóp wzniesienia Johannisberg (Góra Jana; Park Jaśkowej Doliny), nieistniejący, obecnie rejon ulic Józefa Wasowskiego i Jana Matejki we Wrzeszczu. Posiadłość powstała w 1673 roku, biorąc nazwę od założyciela i pierwszego właściciela Hermanna Honricha. Ów odkupił teren od Constantina Giesego, właściciela wsi Wrzeszcz, i postawił zajazd z karczmą oraz utworzył okazały ogród w stylu francuskim, dostępny dla publiczności. Przy majątku istniał także staw oraz park. Z głównego traktu biegnącego z Gdańska do Oliwy przez Wrzeszcz (dzisiejsza al. Grunwaldzka) do majątku prowadziła polna dróżka, która następnie wiodła skrajem posesji i odbijała w kierunku Jaśkowej Doliny. Zajazd podupadł w epoce napoleońskiej, latem 1813 roku w jego okolicach toczyły się krwawe walki.

W kolejnych dekadach odratowanym zajazdem zawiadywały trzy niezamężne siostry, od których nazwiska majątek nazwano Hoffmanns Garten (Ogród Hoffmannów). Ostatnia z nich sprzedała podupadający zajazd kupcowi zbożowemu Augustowi Katschowi, który przywrócił nazwę Hermannshof, zabudowania doprowadził do dawnej świetności, zrewaloryzował i ponownie udostępnił ogród z fontannami oraz odbudował ujęcie wody, którą sprzedawał do Wrzeszcza, Nowego Portu i Gdańska. Latem ogród udostępniano publiczności, organizując imprezy rozrywkowe. W części leżącej u stop Góry Jana rósł starodrzew, istniał także punkt widokowy z ławkami. Od 1879 roku majątek był w posiadaniu Louise Riss z domu Schönnagel i jej małżonka Carla Ottona (Ottona), który urządził tu zakład ogrodniczy, wykorzystując zastaną florę (drzewa i krzewy iglaste oraz kwiaty; zdobywca srebrnego medalu targów gdańskich w 1883). Do początku XX wieku majątek został wchłonięty przez rozrastający się Wrzeszcz; śladem po nim była nazwa Hermannshoferweg (w latach 1945–1947 ul. Piękna, obecnie ul. Józefa Wasowskiego). JWas

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii