AXT JOHANN EDUARD

Z Encyklopedia Gdańska
(Różnice między wersjami)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
 
Linia 1: Linia 1:
 
{{web}}
 
{{web}}
 +
[[File: Johann_Eduard_Axt.png |thumb| Kamienice przy Langgasse 57-58 (ul. Długa), sprzedane przez Johanna Eduarda Axta na siedzibę Banku Przemysłowców z Poznania, 1924]]
 
'''JOHANN EDUARD AXT''' (21 XI 1861 Gdańsk – 15 VIII 1944 Gdańsk-Oliwa), kupiec. Syn [[AXT HERMANN EDUARD | Hermanna Eduarda]]. Od 1 II 1891 roku właściciel rodzinnego sklepu z porcelaną w dwóch kamienicach przy Langgasse 57 i 58 (ul. Długa). Od 1887 roku był członkiem gdańskiej [[KORPORACJA KUPCÓW GDAŃSKICH | Korporacji Kupców]]. W latach 1902–1903 pełnił funkcję prezesa [[DANZIGER RUDERVEREIN | Danziger Ruderverein (Gdańskie Stowarzyszenie Wioślarskie)]]. W 1921 roku, po likwidacji sklepu przy Langgasse 57 i 58, sprzedał obie kamienice Bankowi Przemysłowców z Poznania, który założył tam swój gdański oddział, działający do 1928 (w latach 1939–1945 funkcjonowało w tym miejscu [[KINA | kino Tobis Palast]], od 1953 [[KINO LENINGRAD | Kino Leningrad (Neptun)]]). <br/><br/>
 
'''JOHANN EDUARD AXT''' (21 XI 1861 Gdańsk – 15 VIII 1944 Gdańsk-Oliwa), kupiec. Syn [[AXT HERMANN EDUARD | Hermanna Eduarda]]. Od 1 II 1891 roku właściciel rodzinnego sklepu z porcelaną w dwóch kamienicach przy Langgasse 57 i 58 (ul. Długa). Od 1887 roku był członkiem gdańskiej [[KORPORACJA KUPCÓW GDAŃSKICH | Korporacji Kupców]]. W latach 1902–1903 pełnił funkcję prezesa [[DANZIGER RUDERVEREIN | Danziger Ruderverein (Gdańskie Stowarzyszenie Wioślarskie)]]. W 1921 roku, po likwidacji sklepu przy Langgasse 57 i 58, sprzedał obie kamienice Bankowi Przemysłowców z Poznania, który założył tam swój gdański oddział, działający do 1928 (w latach 1939–1945 funkcjonowało w tym miejscu [[KINA | kino Tobis Palast]], od 1953 [[KINO LENINGRAD | Kino Leningrad (Neptun)]]). <br/><br/>
 
Po 1920 roku jako rentier zamieszkał we [[WRZESZCZ | Wrzeszczu]], we własnej kamienicy przy Johannistal 16 (ul. Matejki). Po jej sprzedaży mieszkał w 1928 roku i w latach następnych jako lokator w domu należącym do adwokata dr. Alfreda Muscate (1881–1968) przy Pelonkerstraße 112 (ul. Polanki). <br/><br/>
 
Po 1920 roku jako rentier zamieszkał we [[WRZESZCZ | Wrzeszczu]], we własnej kamienicy przy Johannistal 16 (ul. Matejki). Po jej sprzedaży mieszkał w 1928 roku i w latach następnych jako lokator w domu należącym do adwokata dr. Alfreda Muscate (1881–1968) przy Pelonkerstraße 112 (ul. Polanki). <br/><br/>
 
2 IV 1887 roku zawarł związek małżeński z Anne Elisabeth (16 VIII 1866 – 22 XII 1939, 28 XII poddana kremacji), córką Juliusa Antona Zimmermanna (1821–1898). W 1921 roku mieszkali z nim we Wrzeszczu synowie: Franz Julius (ur. 6 XII 1889 Gdańsk), kupiec, i Karl Heinrich (ur. 2 IV 1894 Gdańsk), architekt. W 1939 roku Franz Julius z rodziną mieszkał w Osnabrück, a Karl Heinrich z rodziną w Szczecinie. Córka Susanne Elisabeth (ur. 5 II 1897 Gdańsk) wraz z mężem Carstenem Rosenhagenem i dziesięciorgiem dzieci mieszkała w Bremie. {{author: MrGl}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Ludzie]]
 
2 IV 1887 roku zawarł związek małżeński z Anne Elisabeth (16 VIII 1866 – 22 XII 1939, 28 XII poddana kremacji), córką Juliusa Antona Zimmermanna (1821–1898). W 1921 roku mieszkali z nim we Wrzeszczu synowie: Franz Julius (ur. 6 XII 1889 Gdańsk), kupiec, i Karl Heinrich (ur. 2 IV 1894 Gdańsk), architekt. W 1939 roku Franz Julius z rodziną mieszkał w Osnabrück, a Karl Heinrich z rodziną w Szczecinie. Córka Susanne Elisabeth (ur. 5 II 1897 Gdańsk) wraz z mężem Carstenem Rosenhagenem i dziesięciorgiem dzieci mieszkała w Bremie. {{author: MrGl}} [[Category: Encyklopedia]] [[Category: Ludzie]]

Aktualna wersja na dzień 10:47, 21 mar 2021

Kamienice przy Langgasse 57-58 (ul. Długa), sprzedane przez Johanna Eduarda Axta na siedzibę Banku Przemysłowców z Poznania, 1924

JOHANN EDUARD AXT (21 XI 1861 Gdańsk – 15 VIII 1944 Gdańsk-Oliwa), kupiec. Syn Hermanna Eduarda. Od 1 II 1891 roku właściciel rodzinnego sklepu z porcelaną w dwóch kamienicach przy Langgasse 57 i 58 (ul. Długa). Od 1887 roku był członkiem gdańskiej Korporacji Kupców. W latach 1902–1903 pełnił funkcję prezesa Danziger Ruderverein (Gdańskie Stowarzyszenie Wioślarskie). W 1921 roku, po likwidacji sklepu przy Langgasse 57 i 58, sprzedał obie kamienice Bankowi Przemysłowców z Poznania, który założył tam swój gdański oddział, działający do 1928 (w latach 1939–1945 funkcjonowało w tym miejscu kino Tobis Palast, od 1953 Kino Leningrad (Neptun)).

Po 1920 roku jako rentier zamieszkał we Wrzeszczu, we własnej kamienicy przy Johannistal 16 (ul. Matejki). Po jej sprzedaży mieszkał w 1928 roku i w latach następnych jako lokator w domu należącym do adwokata dr. Alfreda Muscate (1881–1968) przy Pelonkerstraße 112 (ul. Polanki).

2 IV 1887 roku zawarł związek małżeński z Anne Elisabeth (16 VIII 1866 – 22 XII 1939, 28 XII poddana kremacji), córką Juliusa Antona Zimmermanna (1821–1898). W 1921 roku mieszkali z nim we Wrzeszczu synowie: Franz Julius (ur. 6 XII 1889 Gdańsk), kupiec, i Karl Heinrich (ur. 2 IV 1894 Gdańsk), architekt. W 1939 roku Franz Julius z rodziną mieszkał w Osnabrück, a Karl Heinrich z rodziną w Szczecinie. Córka Susanne Elisabeth (ur. 5 II 1897 Gdańsk) wraz z mężem Carstenem Rosenhagenem i dziesięciorgiem dzieci mieszkała w Bremie. MrGl

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii