ADAMCZEWSKI IGNACY

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Ignacy Adamczewski

IGNACY ADAMCZEWSKI (25 I 1907 Warszawa – 23 VI 2000 Gdańsk), naukowiec, fizyk. W roku 1931 absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, od 1936 doktor, od 1962 profesor. Podczas II wojny światowej uczestnik kampanii wrześniowej (oficer rezerwy), konspiracji, więzień obozu Auschwitz. Od początku 1945 roku zastępca profesora na uniwersytecie w Łodzi, w lipcu 1945 przybył do Gdańska w poszukiwaniu pozostałego w Technische Hochschule Danzig sprzętu naukowego przydatnego ośrodkowi łódzkiemu, w sierpniu przeniósł się do Gdańska i 22 października wygłosił wykład inaugurujący działalność Politechniki Gdańskiej (PG). W latach 1945–1969 kierownik II Katedry Fizyki PG i do 1969 kierownik Katedry Fizyki Akademii Medycznej (AMG; Gdański Uniwersytet Medyczny). Od roku 1962 profesor zwyczajny. W latach 1953–1954 i 1965–1968 dziekan Wydziału Chemii, w 1968 pierwszy dyrektor Instytutu Fizyki PG. Zajmował się ciekłymi dielektrykami i fizyką jądrową, zwłaszcza detekcją i dozymetrią promieniowania. Z jego nazwiskiem wiąże się określenie „gdańska szkoła ciekłych dielektryków”. Autor przetłumaczonej na kilka języków książki Jonizacja i przewodnictwo ciekłych dielektryków (1965) i pionierskiej w Polsce pracy Ochrona zdrowia przed promieniowaniem jonizującym (1959). W latach 1970–1993 stały, później wizytujący i honorowy profesor uniwersytetu w Salfordzie. W roku 1985 doktor honoris causa PG, w 1992 – AMG. 25 V 1993 otrzymał honorowe obywatelstwo miasta Gdańska. Pochowany na cmentarzu Srebrzysko. MA

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii