ŚWICA KLEMENTYNA ANNA

Z Encyklopedia Gdańska
Wersja Blazejsliwinski (dyskusja | edycje) z dnia 13:01, 3 sty 2020

(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

KLEMENTYNA ANNA ŚWICA (15 IX 1914 Sambor, obecnie Ukraina – 1 VIII 1993 Gdańsk), lekarka ze specjalizacją I i II stopnia z pediatrii, profesor Akademii Medycznej w Gdańsku (AMG). Córka Tadeusza Amirowicza, nauczyciela i Karoliny z domu Rak, gospodyni domowej. Do gimnazjum uczęszczała w rodzinnej miejscowości. W 1933 roku uzyskała świadectwo dojrzałości i rozpoczęła studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego. Na trzecim roku przeniosła się na Wydział Lekarski Uniwersytetu im. Jana Kazimierza we Lwowie, gdzie w 1939 ukończyła studia i otrzymała dyplom lekarza.

W 1940 podjęła pracę w Miejskim Szpitalu Św. Jana w Lublinie na Oddziale Wewnętrznym i Gruźliczym oraz w tamtejszych Ambulatorium Chorób Dziecięcych i Miejskim Domu Dziecka. W 1943 zamieszkała w Krasnymstawie i podjęła pracę w Ubezpieczalni Społecznej na stanowisku lekarza. Brała udział w ratowaniu dzieci kobiet przebywających w obozie w Majdanku, angażowała się w pomoc rannym i chorym partyzantom.

W Gdańsku od 1947 roku. Początkowo pracowała jako wolontariuszka w Klinice Dziecięcej Akademii Lekarskiej (AL), jeszcze w tym samym roku awansowała na stanowisko starszego asystenta. W latach 1948–1950 pracowała także w gdańskim Miejskim Ośrodku Zdrowia. W 1950 awansowała na stanowisko adiunkta AL. W 1951 pełniła funkcję konsultanta powiatowego do spraw pediatrii, uzyskała też specjalizację II stopnia z pediatrii. W 1961 na podstawie dysertacji Postać mózgowa choroby Heinego Medina (promotor Kazimierz Ereciński) doktor nauk medycznych. Od 1967 ordynator oddziału dziecięcego Kliniki Chorób Zakaźnych AMG. W 1968, w oparciu o dorobek i rozprawę Aktywność aminotransferazy asparaginianowej i alaninowej w płynie mózgowo-rdzeniowym u dzieci w przebiegu niektórych chorób ośrodkowego układu nerwowego, doktor habilitowany nauk medycznych. W tym samym roku awansowała na stanowisko docenta i została kierownikiem II Kliniki Chorób Dziecięcych AMG. Od 1976 kierownik I Kliniki Chorób Dzieci AMG i dyrektor Instytutu Pediatrii AMG. Od 1977 profesor nadzwyczajny. W 1984 na emeryturze.

Prowadziła badania przede wszystkim nad zagadnieniami chorób infekcyjnych u dzieci, gruźlicą, chorobą Heinego Medina i polio. Interesowała się enteropatiami enzymatycznymi, zaburzeniami krzepnięcia w przebiegu posocznicy oraz zaburzeniami metabolicznymi u dzieci w przebiegu biegunek. Autorka między innymi Wykrzepianie wewnątrznaczyniowe przyczyną niepomyślnych zejść toksycznych zespołów biegunkowych i posocznicy u niemowląt („Polski Tygodnik Lekarski”, 1975); Powikłania w przebiegu odbarczającego leczenia wodogłowia u dzieci („Pediatria Polska”, 1976); Rodzinne zapalenie trzustki („Pediatria Polska”, 1978).

Od 1962 jako radna pracowała w Komisji Zdrowia Wojewódzkiej Rady Narodowej. Była członkiem Komisji Dyscyplinarnej Wojewódzkiego Wydziału Zdrowia, Związku Zawodowego Lekarzy, Polskiego Czerwonego Krzyża, Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego, Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, Polskiego Towarzystwa Epidemiologów, Polskiego Towarzystwa Chorób Zakaźnych. Odznaczona między innymi Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Medalem 30-lecia Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, Medalem 40-lecia Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, Medalem Pamiątkowym Akademii Medycznej w Gdańsku, odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego, odznaką „Za Wzorową Pracę w Służbie Zdrowia”, odznakami honorowymi I i III stopnia Polskiego Czerwonego Krzyża, odznaką „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej” i odznaką „Za Zasługi dla Województwa Słupskiego”.

Była żoną Stanisława Świcy, chirurga, matka Anny i Piotra. Pochowana 4 VIII 1993 obok męża na cmentarzu Srebrzysko. SeKo PP

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii