ZABŁOCKI STEFAN KAZIMIERZ

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

STEFAN KAZIMIERZ ZABŁOCKI (9 IV 1932 Rybnik – 8 XII 2001 Gdańsk), naukowiec, polonista, filolog klasyczny. Na uniwersytecie we Wrocławiu ukończył studia z zakresu filologii polskiej (1955) i klasycznej (1960). Od 1957 roku pracował w Instytucie Filologii Klasycznej uniwersytetu we Wrocławiu, od 1964 doktor. Studia kontynuował w Wiedniu, od roku 1968 doktor habilitowany. Od roku 1969 kierownik jedynego w Polsce Zakładu Neolatynistyki na uniwersytecie we Wrocławiu. Od 1974 w Gdańsku, docent w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Gdańskiego (UG), 1978 profesor tytularny. W latach 1979–1990 kierownik Zakładu Germanistyki na Wydziale Humanistycznym UG, doprowadził w 1987 roku do utworzenia odrębnych studiów germanistycznych (od 1997 roku już w ramach Instytutu Filologii Germańskiej UG). W roku 1984 utworzył w ramach Instytutu Filologii Polskiej Zakład Filologii Klasycznej i Neolatynistyki, który dał początek powstałej w 1994 roku Katedrze Filologii Klasycznej, obecnie w ramach Wydziału Filologicznego UG (od roku 1991 kierował w nim Zakładem Latynistyki i Literatury Porównawczej). Pracował także od roku 1985 na uniwersytecie w Szczecinie i w latach 1989–1998 na uniwersytecie w Katowicach (gdzie założył Katedrę Filologii Klasycznej). Prowadził wykłady na wielu uniwersytetach w Europie (Wiedeń, Salzburg, Bonn, Marburg, Münster, Tours, Lund). Jeden z twórców polskiej neolatynistyki (nowożytnego piśmiennictwa łacińskiego). Jeden z pierwszych uczonych polskich publikujących artykuły z tej tematyki w zagranicznych pismach naukowych (podkreślał jedność piśmiennictwa nowołacińskiego, ukazując je jako literaturę uniwersalną, włączając tym samym utwory powstałe na terenie Rzeczypospolitej szlacheckiej w ogólny nurt procesu historycznoliterackiego). Autor m.in. De Gregorio Samboritano bucolicorum carminum auctore quaestiones (1962); Antyczne epicedium i elegia żałobna. Geneza i rozwój (1965); Polsko-łacińskie epicedium renesansowe na tle europejskim (1968); Poezja polsko-łacińska wczesnego renesansu (1973); Literatura nowołacińska. Średniowiecze. Renesans. Barok (1977), tom studiów Od prerenesansu do Oświecenia. Z dziejów inspiracji klasycznych w literaturze polskiej (1976); Literatura nowołacińska. Średniowiecze – Renesans – Barok (1977, wyd. 2: 2010). W 2008 roku wydano zbiór jego rozproszonych (częściowo niedrukowanych wcześniej) studiów Od starożytności do neohellenizmu, a w 2009 we Frankfurcie zbiór studiów w języku niemieckim: Studien zur neulateinischen Literatur und zur Rezeption der antiken Dichtung. Pochowany we Wrocławiu.

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii