WYDZIAŁ ELEKTROTECHNIKI I AUTOMATYKI POLITECHNIKI GDAŃSKIEJ

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

WYDZIAŁ ELEKTRONIKI, TELEKOMUNIKACJI I INFORMATYKI POLITECHNIKI GDAŃSKIEJ, ul. Siedlecka 3. Początki wydziału były związane z dwoma oddziałami utworzonymi na Wydziale Elektrycznym (od 1947 sekcjami): radiotechniki i teletechniki. W 1950 roku podjęto starania o utworzenie Wydziału Łączności, którego organizatorami byli prof. nadzw. mgr inż. Łukasz Dorosz, prof. nadzw. dr inż. Paweł Szulkin i doc. mgr inż. Leon Drozdowicz. 12 VII 1952 roku zarządzeniem Ministra Szkolnictwa Wyższego na PG powstał Wydział Łączności z sześcioma Katedrami: Fizyki, Urządzeń Radionadawczych, Urządzeń Radioodbiorczych, Podstaw Telekomunikacji, Techniki Przenoszenia Przewodowego, Teletechniki Łączeniowej. Powołanie wydziału wiązało się z opracowaniem nowych podręczników, programów zajęć i utworzeniem laboratoriów. W 1953 roku powstała Katedra Radionawigacji, w 1956 Katedra Miernictwa Telekomunikacyjnego, w 1957 Katedra Techniki Fal Ultrakrótkich. Zakłady istniejące przy katedrach realizowały współpracę badawczą między innymi z Unimorem. Wydział kilkakrotnie zmieniał nazwy: w latach 1952–1966 funkcjonował jako Wydział Łączności, 1966–1996 jako Wydział Elektroniki, od 1996 jako Wydział Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki. W 1969 roku zlikwidowano katedry, zastępując je trzema instytutami: Cybernetyki Technicznej, Technologii Elektronicznej, Radiokomunikacji. Katedrę Fizyki wyłączono ze struktury. W 1970 roku utworzono Instytut Informatyki, Technologii Elektronicznej, Telekomunikacji z zakładami, gospodarstwami pomocniczymi i zespołami naukowo-badawczymi. W 1992 rozwiązano instytuty z 16 zakładami, tworząc w ramach wydziału 17 katedr.

Od 1 IX 1952 Wydział Łączności mieścił się w nowej siedziby PG. W 1960 roku Komitet Ekonomiczny Rady Ministrów PRL przyznał fundusze na budowę siedziby przy ul. Siedleckiej 3. Koordynatorem prac został prof. dr inż. Józef Sałaciński, projekt wykonano w 1961, budowę ukończono w pierwszym etapie w 1968, drugą część oddano w 1972. W 1973 roku przekazano dwa audytoria dla Wydziału Elektroniki. W 2014 roku wybudowano nowoczesny gmach wydziału z dwoma audytoriami i Laboratorium Zanurzonej Wizualizacji Przestrzennej. Początkowo (w sekcjach na Wydziale Elektrycznym) kształcono studentów na poziomie inżyniera, od 1948 roku na dwustopniowych studiach: trzy i pół letnich inżynierskich i dwuletnich magisterskich. Od 1954 roku program studiów realizowano na jednolitych pięcio i pół letnich studiach magisterskich. W roku akademickim 1955/1956 uruchomiono wieczorowe sześcioletnie studia magisterskie, od 1957/1958 działały studia wieczorowe II stopnia dla absolwentów studiów I stopnia. W 1965 roku wydział uzyskał prawo doktoryzowania. W latach 1970–1972 prowadzono studia doktoranckie z cybernetyki technicznej, systemów przesyłania i przetwarzania informacji oraz telekomunikacji i elektroniki. W 1974 roku absolwenci WE otrzymywali tytuł magistra elektronika lub inżyniera elektronika. W 1975 WE otrzymał prawo habilitowania, w tym samy roku rozpoczęto kształcenie na kierunku informatyka. W 1991 roku uruchomiono nowy kierunek: automatyka i robotyka. W 1994 roku powołano studium doktoranckie, a w 1998 reaktywowano kształcenie na studiach inżynierskich.

W 2000 roku na wydziale funkcjonowało 18 katedr i jeden zakład, w 2017 działało 15 katedr: Algorytmów i Modelowania Systemów, Architektury Systemów Komputerowych, Inteligentnych Systemów Informatycznych, inżynierii Biomedycznej, Inżynierii Mikrofalowej i Systemowej, Inżynierii Oprogramowania, Metrologii i Optoelektroniki, Sieci Teleinformacyjnych, Systemów Automatyki, Systemów Decyzyjnych i Robotyki, Systemów Elektroniki Morskiej, Systemów Geoinformatycznych i Sieci Radiokomunikacyjnych Systemów Mikroelektronicznych, Systemów Multimedialnych, Teleinformatyki oraz trzy laboratoria: Akustyki Fonicznej, Hydroakustyki, Zanurzonej Wizualizacji Przestrzennej.

Wydział ma uprawnienia do nadawania stopnia doktora w dziedzinie nauk technicznych w dyscyplinie automatyka i robotyka, doktoryzowania oraz habilitowania w zakresie biocybernetyki i inżynierii biomedycznej, elektroniki, informatyki, telekomunikacji. W 2008 roku wydział otrzymał superkomputer Galera, który w 2015 został zastąpiony przez superkomputer Tryton. W 2017 roku prowadził studia stacjonarne i niestacjonarne na kierunkach: automatyka i robotyka, telekomunikacja, informatyka, inżynieria biomedyczna (z Wydziałem Chemicznym i Wydziałem Zarządzania i Ekonomii), elektronika, inżynieria danych (z Wydziałem Zarządzania i Ekonomii), technologie kosmiczne i satelitarne (Z Wydziałem Mechanicznym). Studia stacjonarne I stopnia (inżynierskie) trwają 7 semestrów, studia II stopnia (magisterskie) 3–4 semestry. Studia niestacjonarne stopnia I trwają 7 semestrów, II stopnia (magisterskie) i magisterskie 4 semestry. W 2016 roku na studiach podyplomowych otwarto pierwszy w Polsce kierunek inżynierii produkcji urządzeń elektronicznych.

W 1975 roku Wydział Elektroniki nadał pierwszy doktorat honoris causa prof. dr hab. Januszowi Groszkowskiemu. W 2015 roku zespół kierowany przez prof. Krzysztofa Goczyłę stworzył Elektroniczną Księgę Absolwentów PG. WP

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii