WOŁEK JÓZEF

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Józef Wołek

JÓZEF WOŁEK (9 VIII 1913 Dąb koło Chrzanowa – 10 III 1985 Gdańsk), działacz społeczno-polityczny. Pochodził z rodziny inteligenckiej. W 1937 roku ukończył Wydział Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego (z zawodu nauczyciel matematyki). Przed II wojną światową pracował w Fabryce Materiałów Ogniotrwałych w Skawinie. Był aktywistą młodzieżowym i działaczem robotniczych klubów sportowych. W latach 1937–1939 należał do Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS). W 1939 roku uczestniczył w kampanii wrześniowej. Ranny w bitwie nad Bzurą, zbiegł z niemieckiej niewoli podczas transportu do obozu jenieckiego i wrócił do Skawiny. W latach 1942–1945 pracował i mieszkał w Krakowie.

Do Gdańska przyjechał w 1945 roku, ponownie wstąpił do PPS. Pomiędzy czerwcem 1945 a listopadem 1948 roku pełnił funkcje kierownika wydziału organizacyjnego, sekretarza do spraw organizacyjnych, sekretarza do spraw propagandy i I sekretarza Wojewódzkiego Komitetu PPS w Gdańsku (od czerwca 1947); od 1947 roku był członkiem Rady Naczelnej PPS. Jednocześnie piastował stanowiska prezesa Rady Okręgowej „Społem” (1946–1948) oraz wiceprezesa Robotniczego Przedsiębiorstwa Przeładunków Portowych „Portorob” (1947–1949). W okresie 1948–1950 był posłem (z okręgu gdańskiego) na Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (PRL), członkiem sejmowej Komisji Ziem Zachodnich. W listopadzie 1948 roku – w wyniku walk frakcyjnych towarzyszących „zjednoczeniu” PPS i Polskiej Partii Robotniczej – został zawieszony w prawach członka partii.

W 1950 roku uzyskał dyplom księgowego-bilansisty w gdańskiej filii warszawskiej Szkoły Głównej Handlowej. W latach 1950–1951 był naczelnikiem Wydziału Administracyjnego Przemysłowego Zjednoczenia Budowlanego w Gdańsku, 1951–1953 zastępcą dyrektora Ekspozytury Wojewódzkiej Domu Książki w Gdańsku. 19 XI 1956 został zrehabilitowany w prawach członka partii. W latach 1956–1958 działał w Komisji Rehabilitacyjnej Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (KW PZPR) w Gdańsku, od 26 XI 1956 do 10 XI 1960 przewodniczył Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku ( województwo gdańskie), 1958–1961 był członkiem egzekutywy KW PZPR w Gdańsku, 1960–1966 dyrektorem Morskiego Instytutu Rybackiego w Gdyni, w latach 1961–1965 posłem na Sejm (z okręgu tczewskiego), w 1964 gdańskim delegatem na IV Zjazd PZPR. Od 1966 do 1970 roku pełnił funkcję radcy do spraw rybołówstwa w ataszacie żeglugi przy Ambasadzie PRL w Berlinie.

Działacz Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej i Zarządu Głównego Polskiego Związku Wędkarskiego. 24 I 1957 roku wybrano go na przewodniczącego Komitetu Organizacyjnego Uniwersytetu Gdańskiego (inicjatywa powołania uniwersytetu nie doszła wówczas do skutku). W 1984 został prezesem Koła Pionierów Odbudowy Gdańska.

Odznaczony między innymi Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1959) i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1964) oraz Złotą Odznaką PCK (1959), Złotą Odznaką „Zasłużony Pracownik Morza” (1960), Medalem Grunwaldzkim (1960). Pochowany na cmentarzu Srebrzysko. Ojciec publicysty Tomasza Wołka. PB

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii