WIENIEC

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

WIENIEC (Kronenhof), obecnie część dzielnicy Gdańska Wyspa Sobieszewska, w połowie drogi pomiędzy Sobieszewem a Świbnem. Wzmiankowany na początku XV wieku jako Krimsdorff lub Krunsdorff: wieś z czterema pustymi ogrodami; w XVI wieku jako Kronsdorff, Krahndorff, Krohdorff, od 1454 roku należała do miasta Gdańska, wypuszczana niekiedy w dzierżawę. W 1 połowie XVII wieku trzymał ją burmistrz Gdańska Heinrich Freder.

W 1543 pola wsi zostały zalane przez Wisłę, w 1646 na wale wiślanym na wysokości Wieńca powstała Karczma Niedźwiedzia (Bärenkrug). Od roku 1793 w granicach Królestwa Prus, ponownie od 1814; w latach 1807–1813 w granicach I Wolnego Miasta Gdańska (WMG), 1920–1939 w granicach II WMG. W 1819 liczył 23 domy i 171 mieszkańców.

Nazwa polska ustalona w 1947 od słowa Krone (korona, wieniec). Po II wojnie światowej – Państwowe Gospodarstwo Rolne. W 1968 roku na polach Wieńca powstał Zespół Nasienno-Szkółkarski. 1 I 1973 włączony w granice administracyjne Gdańska. W 1977 przeniesiono z Oliwy do Wieńca zabytkowy wiatrak. Zachowały się zabytkowy dwór, park i ogród. Obecnie letnisko z ośrodkami wczasowymi, hotelami i campingami. ZdK

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii