WIŚNIEWSKI LUDWIK OP

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Dominikanin Ludwik Wiśniewski

LUDWIK WIŚNIEWSKI OP (ur. 25 X 1936 Skierbieszowo koło Zamościa), dominikanin, duszpasterz akademicki oraz środowisk niepodległościowych, działacz opozycji antykomunistycznej, kapelan Solidarności. Ukończył Prywatne Męskie Gimnazjum i Liceum Biskupie w Lublinie. Nowicjat rozpoczął w 1952 roku w klasztorze oo. dominikanów w Poznaniu. 15 VI 1961 przyjął święcenia kapłańskie. W 1962 roku rozpoczął pracę duszpasterską w Gdańsku, przerwaną w latach 1966–1968 studiami na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Po studiach ponownie w Gdańsku jako duszpasterz akademicki przy kościele św. Mikołaja, gdzie organizował spotkania z młodzieżą licealną. Na początku lat 70. XX wieku na jego zajęcia uczęszczali – wówczas uczniowie szkół średnich – późniejsi założyciele Ruchu Młodej Polski i członkowie Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela (ROPCiO): Aleksander Hall, Arkadiusz Rybicki, Grzegorz Grzelak, Maciej Grzywaczewski, Marian Terlecki, współpracownicy Komitetu Samoobrony Społecznej KOR: Antoni Pawlak, Wojciech Samoliński. Organizował wykłady otwarte Tadeusza Mazowieckiego, Józefy Hennelowej, Bohdana Cywińskiego, Andrzeja Wielowieyskiego, ojca Jacka Salija, cykliczne spotkania z wykładowcami Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, m.in. Albertem Krąpcem, siostrą Zofią Zdybicką, Stanisławem Kamińskim, Antonim Stępniem. W ramach duszpasterstwa odbywały się spektakle Teatru przy Stoliku. W kwietniu 1972 roku, w związku z zatrzymaniem czterech członków duszpasterstwa rozklejających nielegalne ulotki, był przesłuchiwany przez Służbę Bezpieczeństwa, a plebania kościoła św. Mikołaja została zrewidowana. We wrześniu 1972 przeniesiony do Lublina, gdzie przejął obowiązki duszpasterza akademickiego. Wśród jego podopiecznych był m.in. Bogdan Borusewicz. W roku 1976 sygnatariusz listu otwartego do I sekretarza Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Edwarda Gierka, dotyczącego dyskryminacji ludzi wierzących, nierównych relacji państwo–Kościół, w 1976 współtwórca akcji pomocowej dla rodzin robotników represjonowanych w Radomiu. Od roku 1977 autor tekstów w niezależnym piśmie „Spotkania”, wydawanym przez osoby związane z duszpasterstwem, w 1977 współzałożyciel ROPCiO, 1981–1988 duszpasterz akademicki we Wrocławiu, 1988–1990 pracował w Krakowie, 1990–1996 w parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Sankt Petersburgu, gdzie odbudował katolicką wspólnotę wokół odzyskanego kościoła przy Newskim Prospekcie. Po 1996 roku mieszkaniec Ustronia Śląskiego, Małego Cichego koło Zakopanego, Szczecina, ponownie Lublina. W 2002 jeden z pomysłodawców salonu politycznego w Gdańsku, skupiającego byłych wychowanków, obecnie funkcjonującego jako Salon Młodopolski im. Arama Rybickiego. Od roku 2005 mieszka w Lublinie, kapelan Europejskiego Domu Spotkań Fundacja Nowy Staw. 25 IX 2006 odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W 1998 odznaczony Medalem św. Wojciecha, 26 V 2011 otrzymał honorowe obywatelstwo miasta Gdańska. JH

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii