WANNING JOHANNES

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

JOHANNES WANNING (Wanningus, Wannigk, Wannicke, Wangnick) (1537 Kampen, prowincja Overijssel – pochowany 23 X 1603 w Gdańsku), śpiewak, kompozytor. Nie wcześniej niż w 1560 roku opuścił Niderlandy i przeniósł się do Królewca (Königsberg), gdzie w tym roku immatrykulował się na Uniwersytecie Albertina i został zatrudniony jako śpiewak w kapeli księcia Albrechta Pruskiego. W 1568 lub 1569 roku przybył do Gdańska i objął stanowisko kapelmistrza w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, na którym pozostał do 1599 roku. Zrezygnował ze względu na pogarszający się od 1593 stan zdrowia, otrzymał rentą w wysokości 50 grzywien kwartalnie. W czasie jego pobytu w Gdańsku opublikowano ponad sto motetów jego autorstwa – w zbiorach drukowanych w Norymberdze (Nürnberg), Dreźnie (Dresden) i Wenecji, opublikowanych między 1580 a 1590 rokiem. Największe znaczenie ma kolekcja Sententiae insigniores… (I wydanie Drezno 1584, II wydanie Wenecja 1590), zawierająca motetowe opracowania tekstów ewangelii na wszystkie niedziele roku kościelnego. Stała się ona wzorem dla wielu kompozytorów protestanckich u schyłku XVI wieku i w wieku XVII.

Jego utwory przetrwały także w przekazach rękopiśmiennych (między innymi z kościoła św. Bartłomieja) i znajdują się w zbiorach Polskiej Akademii Nauk Bibliotece Gdańskiej oraz w innych europejskich bibliotekach. Poza dziełami religijnymi są wśród nich pojedyncze przykłady pieśni świeckich, stanowiące jedno z nielicznych zachowanych źródeł muzyki tego gatunku, uprawianej w Gdańsku w 2. połowie XVI wieku.

Muzyka, którą tworzył, odznaczająca się mistrzostwem rzemiosła kompozytorskiego, reprezentuje nurt renesansowej polifonii a cappella. DSz

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii