URBAŃCZYK ANDRZEJ

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

ANDRZEJ URBAŃCZYK (ur. 1 III 1936 Warszawa), żeglarz, kapitan jachtowy żeglugi wielkiej, pisarz marynistyczny. Od 1945 roku wraz z rodzicami mieszkał na Pomorzu. Uczęszczał do I Liceum Ogólnokształcącego w Lęborku. Jako olimpijczyk został przyjęty na studia bez zdanej matury. W 1960 roku absolwent Wydziału Chemii Politechniki Gdańskiej. Od 1968 roku kapitan jachtowy żeglugi wielkiej. W 1970 wyemigrował z Polski, po krótkim pobycie w RFN zamieszkał w Stanach Zjednoczonych, w San Francisco w Kalifornii. Pracował między innymi nad mikroczipami do sond kosmicznych Viking I i Viking II oraz w przemyśle elektronicznym. Od 1994 roku doktor (Akademia Wychowania Fizycznego i Sportu w Krakowie) na podstawie pracy Samotny jachting oceaniczny w latach 1876–1993. Żeglarze, dokonania, jachty, trasy.

28 VIII 1957 wypłynął w rejs z Łeby na tratwie „Nord” wykonanej ze świerkowych bali przez Morze Bałtyckie do Szwecji. W podróży towarzyszyli mu: lekarz pokładowy Jerzy Fischbach, radionawigator Stanisław Kostka, kronikarz wyprawy Czesław Breitmeier (w 2007 powtórzył tę wyprawę jako siedemdziesięciolatek). W 1975 roku odbył samotny rejs jachtem „Nord II” przez Północny Atlantyk, następnie samotny (z kotem Cardinal Virtue) rejs jachtem „Nord III” (jacht typu Ericson 27, długość 8,2 m, powierzchnia ożaglowania 35 m2) przez Północny Pacyfik trasą Los Angeles – San Francisco – Honolulu – Tokio, następnie przez Wake i Iwo Jima. Rejs rozpoczął się 5 VI 1977 roku, w pierwszą stronę trwał 69 dób (dotarcie do Japonii 22 XI 1977), powrót (od 24 IV 1978) zajął rekordowe 49 dób (bez postojów). Rejs zakończył się w San Francisco 11 VI 1978. Łącznie podróż trwała rok i 6 dni, liczyła 12 500 mil morskich. Za to osiągnięcie został uhonorowany II nagrodą Rejs Roku ’78.

W 1982 roku odbył kolejny samotny rejs z San Francisco do Hawajów i z powrotem: pierwszy etap pokonał w 22 dni, drugi – w 26, za co otrzymał III nagrodę Rejs Roku ’82. Było to przygotowanie do samotnego (z kotem Myszołowem) rejsu dookoła świata na jachcie „Nord IV” (jacht typu Ericson 30, długość 9,2 m, 50 m2 ożaglowania). Rejs rozpoczął się 19 V 1983 roku w San Francisco, podczas niego żeglarz zatrzymywał się tylko trzy razy (Australia – port Darwin, 24 VII 1983; Afryka – Kapsztad, 12 XII 1983; Panama – Kanał Panamski). Pętla została zamknięta 27 V 1984 na Północnym Pacyfiku. Podróż trwała 353 dni, liczyła 25 000 mil morskich. W czasie rejsu ustanowił trzy rekordy: pierwsze na świecie przejście bez postoju na trasie Ameryka–Australia (68 dni), najszybsze przejście Cieśniny Torresa (23,5 godziny) podczas samotnego rejsu, pierwsze na świecie przejście bez postoju na trasie Afryka – Ameryka Centralna. Rejs został uhonorowany nagrodą Srebrny Sekstans oraz I nagrodą Rejs Roku ’84.

W latach 1989–1992 bez powodzenia trzykrotnie próbował wyruszyć w rejs w sto dni dookoła świata. W 1991 roku na jachcie „Nord V” (zbudowanym na potrzeby rejsów dookoła świata) wyruszył w wyprawę „Śladem Słowian na Pacyfiku” na trasie San Francisco – Hawaje – Atol Lisiański – San Francisco. Rejs trwał od 8 X do 30 XI 1991, został uhonorowany III nagrodą Rejs Roku ’92.

Na przełomie 2002/2003 przepłynął na tratwie zbudowanej z sekwojowych pni przez Pacyfik (San Francisco – wyspa Guam – Wyspy Mariańskie). Podróż zaczęła się 19 IX 2002, a zakończyła w pierwszych dniach lutego 2003 roku. Za ten wyczyn, potraktowany zbiorczo z innymi rejsami na trawie, otrzymał nagrodę Kolosa w 2003 roku oraz został wpisany do Księgi Rekordów Guinnesa za najdłuższą podróż tratwą. W 2007 roku, 50 lat po pierwszym rejsie trawą przez Bałtyk, powtórzył ten wyczyn na odtworzonej z bali świerkowych tratwie, trasa prowadziła od Jarosławca w Polsce do Visby na Gotlandii. Podróż trwała dwanaście dni w pierwszą stronę i dziesięć w drugą.

Przepłynął łącznie ponad 100 000 mil morskich, z czego 75 000 samotnie.

Po roku 2005 zamieszkał z żoną Krystyną na Hawajach. Jeden z darczyńców Narodowego Muzeum Morskiego w Gdańsku. Autor książek tłumaczonych na dwanaście języków, między innymi Tratwą przez Bałtyk, Człowiek i morze, Oceanonauci, Palomares, William Willis żeglarz niezłomny, Tratwa RA, tonie!, Wyprawa Nord III, Słuchając głosu oceanu, Dziękuję ci, Pacyfiku, Cisze i sztormy, Myszołów kot wspaniały, Dookoła świata bez sztormów, Siedem sekwojowych pni, Tratwą przez Bałtyk raz jeszcze, Z całego świata. Opublikował ponad 300 artykułów w „Głosie Wybrzeża”, „Dzienniku Bałtyckiego”, miesięczniku „Morze”.

Oprócz wspomnianych wyżej nagród Rejs Roku otrzymał Nagrodę I stopnia Ministra Żeglugi (1968), złotą odznakę honorową „Zasłużony Pracownik Morza” (1969), Magnum Tropheaum (1970), Equatorial Challenger (1984), Slocum Society Honors (1984), Medal za Zasługi dla Marynarki Wojennej (1984), Komandorię Honorową YKP (1995). AKU

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii