TRÓJCA ŚWIĘTA, obraz ołtarzowy

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

TRÓJCA ŚWIĘTA (Pietas Domini), obraz z kwatery głównej ołtarza w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Powstał z fundacji bractwa św. Jerzego, pierwotnie znajdował się przy filarze naprzeciw kaplicy bractwa. Wykonany w technice tempery na drewnie z użyciem złotej folii. Datowany zgodnie z analizą stylistyczną na około 1425–1430 rok.

Tablica ukazuje Boga Ojca podtrzymującego ciało Chrystusa, na którego karku siedzi Gołębica, symbol Ducha Świętego. W tle czterej aniołowie rozpościerają brokatową tkaninę. Motyw ikonograficzny został powiązany z obrazem Pitié de Nostre-Seigneur, wymienionym w inwentarzu księcia de Berry, jednak zniszczonym w 1410 roku. Ukazuje on idee odkupienia: Bóg Ojciec prezentuje ciało Syna na znak odkupienia grzechów ludzkości.

Autorstwo dzieła nie jest rozpoznane, najprawdopodobniej jest to import niderlandzki. Pod względem stylistycznym wskazuje się na analogie z twórczością Mistrza Franckego oraz na miejsce kształcenia artysty: przypuszczalnie na terenach Niderlandów. Postrzegany jako dzieło wysokiej klasy i ze względu na prestiżowe pochodzenie spoza granic Gdańska, obraz był wzorem dla tryptyku Trójcy Świętej, fundacji cechu szewców.

Zaginiony podczas II wojny światowej, został odnaleziony w 1999 roku w magazynach Staatliche Museen zu Berlin-Preußischer Kulturbesitz, obecnie w Gamäldegalerie jako depozyt Konsystorza Ewangelickiego w Berlinie. Pomimo prób rewindykacji wciąż pozostaje poza Gdańskiem. MMK

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii