SZPITAL WOJEWÓDZKI

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Szpital Wojewódzki

SZPITAL WOJEWÓDZKI (od 2009 Pomorskie Centrum Traumatologii im. Mikołaja Kopernika), ul. Nowe Ogrody 1/6. Od maja 1945 roku Polski Szpital Ewangelicki sióstr tabitanek, ul. Nowy Świat 2-6 (następnie ul. Świerczewskiego 2-6), w latach 1945–1947 Polski Szpital Ewangelicki, 1947–1956 Miejski Szpital Powszechny, 1956–2007 Szpital Wojewódzki im. Mikołaja Kopernika, 2007–2009 Wojewódzki Szpital Specjalistyczny im. Mikołaja Kopernika, Pomorskie Centrum Traumatologii. W miejscu częściowo zburzonych i zdewastowanych budynków szpitala diakonis ewangelickich, przejęty w maju 1945 przez dr. Mieczysława Trenknera z dawnego Szpitala Ewangelickiego w Warszawie i 8 polskich diakonis diakonatu warszawskiego. Otwarty 30 IV 1946, z trzema oddziałami: wewnętrznym (100 łóżek), chirurgicznym (70 łóżek, od 2007 jako oddział chirurgii ogólnej, gastroenterologicznej i żywienia, obecnie 42 łóżka) i położniczo-ginekologicznym (25 łóżek, obecnie 24 łóżka oddziału położniczego, 34 łóżeczka oddziału noworodkowego, 10 łóżek oddziału patologii ciąży, 15 łóżek oddziału ginekologicznego).

Od 1949 roku we współpracy z Akademią Lekarską w Gdańsku ( Gdański Uniwersytet Medyczny), uregulowaną umową dwustronną z 2 I 1960. Stopniowo powstawały oddziały i kliniki: oddział skórno-weneryczny (1947, obecnie jako oddział dermatologiczny, 24 łóżka), oddział otorynolaryngologiczny (1947, obecnie 20 łóżek), oddział pediatryczny (przeniesiony w 1950 roku z Miejskiego Szpitala Dziecięcego, przekształcony 1953 w II Klinikę Chorób Dzieci, w 1992 – w Klinikę Pediatrii, Gastroenterologii i Onkologii Dziecięcej, w 2008 w Katedrę i Klinikę Pediatrii, Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia Dzieci, obecnie 56 łóżek), oddział gruźlicy dziecięcej (przeniesiony w 1950 z Miejskiego Szpitala Dziecięcego; przeniesiony w 1967 do Państwowego Przeciwgruźliczego Sanatorium Dziecięcego, obecnie Specjalistyczny Zespół Opieki Zdrowotnej nad Matką i Dzieckiem), Klinika Ortopedii (przeniesiona w 1953 z ul. Dębinki 7 jako Klinika Ortopedii i Chirurgii Dziecięcej, wyodrębniona w 1955), oddział chirurgii dziecięcej (wyodrębniony w 1955 z Kliniki Ortopedii i Chirurgii Dziecięcej, przekształcony w 1957 w Klinikę Chirurgii Dziecięcej, od roku 2006 Klinika Chirurgii i Urologii Dzieci i Młodzieży, obecnie 37 łóżek), oddział anestezjologii (1962, od 1975 Oddział Anestezjologii i Intensywnej Terapii, obecnie 16 łóżek), oddział neurologii (w 2001 przeniesiony z Wojewódzkiego Szpitala Psychiatrycznego, obecnie 36 łóżek), oddział gastroenterologii (w 2003 przeniesiony ze zlikwidowanego Przemysłowego Zakładu Opieki Zdrowotnej, tzw. szpitala stoczniowego, obecnie 20 łóżek), oddział chirurgii ręki (w roku 2004 wyodrębniony z Kliniki Ortopedii, od 2007 jako Klinika Chirurgii Ręki Katedry Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu, obecnie 85 łóżek), oddział urazowo-ortopedyczny (od 2004 w ramach połączenia WSS z Okręgowym Szpitalem Kolejowym, obecnie 52 łóżka), oddział kardiologii (w 2008 wyodrębniony z oddziału wewnętrznego, obecnie 31 łóżek), oddział chorób wewnętrznych i hipertensjologii (w 2008 przekształcony z oddziału wewnętrznego, obecnie 44 łóżka), oddział kardiochirurgii dziecięcej (2008, baza łóżkowa Kliniki Chirurgii i Urologii Dzieci), oddział rehabilitacji neurologicznej (2009, obecnie 17 łóżek).

W latach 1949–1950 był przejściowo siedzibą III Kliniki Chirurgii i III Kliniki Chorób Wewnętrznych (obie przeniesione do Państwowego Szpitala Klinicznego Akademii Lekarskiej, późniejszego Szpitala Klinicznego pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny). 19 XI 1966, podczas uroczystości 20-lecia szpitala, w hollu wejściowym odsłonięto tablicę z płaskorzeźbą Mikołaja Kopernika, autorstwa Bronisława Lepieszo, odlaną w Stoczni Gdańskiej. Funkcjonuje przyszpitalna kaplica pod wezwaniem Matki Boskiej Fatimskiej. W 2004 roku szpital został poddany restrukturyzacji (między innymi przyłączono Okręgowy Szpital Kolejowy), a rok później wyodrębniono Szpitalny Oddział Ratunkowy (SOR) dla Dorosłych i Dzieci w ramach reorganizacji systemu ratownictwa medycznego województwa pomorskiego (realizacja zasady jak najkrótszego czasu od przyjęcia chorego z zagrożeniem życia do uzyskania stabilizacji jego stanu klinicznego). Z powodu kryzysu w opiece zdrowotnej w Polsce podlegał po roku 1989 także niekorzystnym zmianom (zmniejszenie bazy lokalowej i łóżkowej niektórych oddziałów, redukcja przyszpitalnych poradni specjalistycznych). ASZ

Dyrektorzy Szpitala Wojewódzkiego
w latach 1945–2009
1945–1949 Mieczysław Trenkner
1950–1954 Kazimierz Piskozub
1954–1972 Piotr Gardzilewicz
1972–1975 Cezary Burkiewicz
1975–1985 Anna Kozikowska
1985–1989 Zygmunt Urban
1989–1990 Barbara Zinczuk
1990–1997 Antoni Rogowski
1997–2004 Bogdan Borucki
2004–2009 Mirosław Domosławski
ASZ
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii