SZKOŁA ŚW. JANA

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Friedrich Büthner, rektor szkoły św. Jana w latach 1653–1701

SZKOŁA ŚW. JANA (od 15 IV 1824: Realgymnasium zu St. Johann). Początkowo parafialna przy kościele św. Jana, powstała najprawdopodobniej już z chwilą wzniesienia kościoła, w połowie XIV wieku, z siedzibą przy obecnej ul. Straganiarskiej 19. W okresie reformacji szkoła ewangelicka, od 22 IV 1577 w nowym budynku wzniesionym przez mistrza Pawła z Torunia. W 1796 roku zatrudniała czterech nauczycieli, pracujących z dwunastoma uczniami. Od 1809 szkoła miejska (Bürgerschule zu St. Johann), w 1824 przekształcona w szkołę miejską wyższego stopnia, w latach 1824–1848 była pięcioklasową szkołą z językiem łacińskim. Od 1832 wprowadzono obligatoryjną naukę języka angielskiego, z językiem polskim jako nadobowiązkowym (w 1842 zlikwidowany). Od 13 X 1848 w nowym budynku wzniesionym przez władze Gdańska (kosztem 11 689 talarów) przy Heilige-Geist-Gasse 111 (ul. św. Ducha) – poprzedni budynek przeznaczono na szkołę podstawową dla dziewcząt. Uprawnienia do przeprowadzania egzaminów państwowych uzyskała 30 X 1849; w roku 1850 absolwenci otrzymali prawo do studiów w Akademii Budowlanej w Berlinie. 9 II 1860 uzyskała uprawnienia średniej szkoły realnej pierwszego stopnia (Realschule erster Ordnung) z siedmioletnim okresem nauczania, dając od 7 I 1870 absolwentom uprawnienia do wyższych studiów matematycznych, przyrodniczych i językowych. Po wprowadzeniu 4 IV 1882 przez Preußische Schulkollegium zarządzenia o nowej klasyfikacji i nazewnictwie instytucji szkolnictwa, nowych planów nauczania i nowego porządku egzaminów, została dziewięcioletnią szkołą średnią wyższego stopnia. Od 14 IV 1872 w nowej siedzibie, na I piętrze wschodniego i południowego skrzydła byłego klasztoru franciszkanów przy Fleischergasse 25/28 (ul. Rzeźnicka) na Starym Przedmieściu (z aulą w dawnym Małym Refektarzu na parterze). Od 1899 roku stopniowo przebudowano nauczanie na podstawie planów reformy frankfurckiej. Podstawy nauczania języków obcych nie miały już bazować na języku łacińskim, lecz na języku francuskim. W 1901 absolwenci, po uzyskaniu świadectwa dojrzałości, otrzymali możliwość studiowania medycyny i nauk prawnych. W 1902/1903 przejęła dalsze pomieszczenia po Państwowej Szkole Sztuki i Rzemiosła Artystycznego ( Królewska Szkoła Sztuk Pięknych). Funkcjonowała do roku 1945. ML

Rektorzy szkoły św. Jana
1475 Valentin
1487 Simon Viver
1495 Johannes
1545 Thesmarus Alebeke
1558–1560 Jeremias Willer
1560–1565 Johannes Tidemann
1565–1570 Kaspar Kessel
1570–1571 Thomas Movius
1571–1572 Matthias Meinius
1572–1589 Johannes Butterbrodt
1590–1601 Johannes Moller
1603–1610 Johannes Hoppe
1610–1615 Georg Schoch
1615–1621 Johannes Brackermann
1621–1627 Enoch Hutzing
1627–1630 Georg Neufeldt
1630–1653 Martin Georg Schepp
1653–1701 Friedrich Büthner
1701–1702 Christian Sahm
1703–1709 Mathias Damitz
1709–1710 Emanuel Kühn
1710–1731 Johann Zabani
1731–1745 Johann Joachim Satorius
1745–1755 Johann Gottfried Ehwald
1755–1765 Johann Konstantin Brauser
1766–1768 Ernst Jakob Danovius
1768–1771 Samuel Friedrich Unselt
1771 Karl Heinrich Röhr
1771–1774 Karl Benedict Cosack
1774–1791 Johann Erdmann Klatt
1792–1809 Johann Ernst Kalhofner
1810–1812 Daniel Christoph Liebeskind
1812–1824 Johann Wilhelm Bihn
ML
Dyrektorzy szkoły średniej św. Jana (1824–1945)
1824–1866 Matthias Gotthilf Löschin
1866–1868 vacat
1869–1893 Emil Wilhelm Panten
1893–1894 vacat
1895–1900 Ernst Meyer
1901–1925 Richard Fricke
1926–1927 Alfred Winderlich
1927–1936 Willi Jentzsch
1936–1945 Walther Faber
ML
Liczba uczniów szkoły św. Jana
w XIX i początkach XX wieku
1853 437
1857 529
1860 473
1861 530
1865 563
1868 489
1870 468
1880 457
1901 300
1915 233 (w tym 8 uciekinierów
z Prus Wschodnich)
ML
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii