SUCHTEN CHRISTOPH

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Christoph Suchten, malarz nieznany, 1507. Napis na dolnej listwie: „gdy miałem 26 lat, wtedy uczyniłem sobie ten wizerunek”

CHRISTOPH SUCHTEN (1481 Gdańsk – 23 VIII 1519 Wrocław), humanista. Syn burmistrza gdańskiego Heinricha Suchtena, brat Kurta Suchtena. W latach 1501–1504 studiował na uniwersytecie w Lipsku, bakałarz i magister sztuk wyzwolonych. W roku 1505 wykładał tam literaturę rzymską, opublikował tomik wyboru poezji Gaiusa Valeriusa Catullusa (poety rzymskiego z Werony z I wieku p.n.e.) oraz własny, wzorowany na tym poecie, zawierający 82 okolicznościowe epigramaty skierowane m.in. do gdańskich i krakowskich przyjaciół. Od roku 1507 uczęszczał na wykłady na uniwersytecie krakowskim; jego portret, który prawdopodobnie osobiście zamówił u malarza królewskiego Michała Lancza, znajduje się obecnie w Muzeum Narodowym w Gdańsku. W roku 1507 otrzymał decyzją papieża kanonikat w Lubece, w 1508 prebendę w tamtejszym kościele Bożego Ciała, co oprotestowała lubecka rada miasta. W 1509 roku podjął studia prawnicze w Rzymie oraz pracę w kancelarii sekretarza papieskiego Piotra von Schwerina. W roku 1509 otrzymał (i nie przyjął z powodów politycznych) probostwo dzielnicy Löbenicht w Królewcu. Nadano mu wówczas godność kanonika w Rewlu (obecnie Tallin w Estonii), Fromborku oraz probostwo kościoła św. Jana. Jako notariusz papieski otrzymał w roku 1511 probostwo w kościele św. Katarzyny w Braniewie, w 1513 probostwo katedralne we Fromborku, był też proboszczem w kościele św. Wawrzyńca i św. Elżbiety we Wrocławiu. W roku 1514 został kanonikiem wrocławskim. Papieskie nominacje na prepozyta warmińskiego (1513) i administratora dóbr tamtejszej kapituły (1515–1516) spotkały się ze sprzeciwem króla polskiego Zygmunta I Starego. W roku 1514 Suchten uczcił zwycięstwo polskie w bitwie pod Orszą wierszem De nobili et gloriosa victoria per … Poloniae Regem … Sigismundum reportata, włączonym w opublikowaną w 1515 antologię utworów sławiących ten sukces. W roku 1515 – po uzyskaniu w Rzymie tytuł doktora obojga praw – osiadł we Fromborku jako administrator dóbr biskupa warmińskiego. Z powodu choroby w 1519 roku otrzymał zwolnienie z obowiązków kościelnych i wyjechał do Wrocławia, gdzie zmarł. W roku 1525 w Rzymie ukazał się pośmiertnie tomik jego wierszy Coriciana. BM

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii