STRZYCKI KRZYSZTOF

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Zachowany portal autorstwa Krzysztofa Strzyckiego
z inskrypcją o pożarze z 1752 roku
i o odbudowie szpitala, 2017
Hasło powstało dzięki Miastu Gdańsk
Partner redakcji

KRZYSZTOF STRZYCKI (1694 Kiszpork, obecnie Dzierzgoń – 29 III 1753 Gdańsk), kamieniarz, budowniczy. Syn Dawida, właściciela gospodarstwa ogrodniczego. W 1700 roku zamieszkał z rodziną w Gdańsku, na Zaroślaku. W wieku szesnastu lat rozpoczął naukę w zakładzie kamieniarskim Ephreima Stahenaua, następnie w warsztacie rzeźbiarza Jana Erlauchera. W 1715 roku, po wyzwoleniu się na czeladnika, odbył wędrówkę po warsztatach w różnych krajach europejskich, doskonaląc umiejętności. Po powrocie do Gdańska od 1721 roku pracował u mistrza Paula Weissa. W 1724 uzyskał tytuł mistrza oraz obywatelstwo gdańskie. Założył własny warsztat kamieniarski na działce dzierżawionej od miasta przy kanale Na Stępce, tuż obok Czerwonego Mostu, zwanego później Mostem Kamieniarzy. W lipcu 1727 roku zakupił dzierżawioną parcelę i zbudował na niej dom, który z czasem zyskał miano Domu pod Murzynkiem.

Coraz bardziej doceniany, otrzymywał wiele zamówień, zatrudniając uczniów (jednym z nich był Daniel Eggert). W 1732 roku zakupił spichrz Góra Oliwna, w którym zainstalował młyn szlifierski. Wykonywał elementy rzeźbiarskie, płyty posadzkowe do dworków, kamieniczek mieszczańskich, kościołów i innych obiektów. W 1732 roku został starszym cechu kamieniarzy. Ostatnim dziełem Strzyckiego jest barokowy portal w budynku szpitala przy ul. Elżbietańskiej, odbudowanym po pożarze z 4/5 lutego 1752 roku.

W 1733 wykupił w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny miejsce na rodzinny grobowiec. W 1737 zmarła jego pierwsza żona; pochowano ją w tym grobowcu. W marcu 1738 roku (przed zakończeniem żałoby) w kościele Wszystkich Bożych Aniołów poślubił Dorotę Weinstein. Miał siedmioro dzieci, z których czworo zmarło w młodym wieku. Został pochowany w rodzinnym grobowcu, pod wykonaną przez siebie w 1751 roku płytą posadzkową z napisem: „Tu jest miejsce mojego snu” oraz z postacią dziecka trzymającego w jednej ręce kwiat, a w drugiej symbole śmierci: czaszkę i kości. MSA

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii