STRAUCH AEGIDIUS

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Aegidius Strauch
Aegidius Strauch
Andreas Stech, Portret Aegidiusa Straucha, przed 1682
Adolf Boy Portret Aegidiusa Straucha, 1650–1700
Medal portretowy Aegidiusa Straucha, Johann Höhn jr, awers, 1671
Herb rodowy Aegidiusa Straucha

AEGIDIUS STRAUCH (21 II 1632 Wittenberga – 13 XII 1682 Gdańsk), teolog, pastor kościoła św. Trójcy, rektor Gimnazjum Akademickiego. Syn Johanna, profesora prawa na uniwersytecie w Wittenberdze. Studiował do 1651 filozofię, teologię, matematykę i historię na uniwersytetach w Lipsku i Wittenberdze, tamże 28 IV 1651 magister filozofii, 13 X 1653 adiunkt na Wydziale Filozofii, 1656 profesor historii, 1657 licencjat teologii, od 1662 doktor teologii, od 1666 asesor Wydziału Teologii.

W Gdańsku 25 XII 1669 powołany na urząd profesora teologii, rektora Gimnazjum Akademickiego i pastora kościoła św. Trójcy. Zagorzały zwolennik luteranizmu, w pismach i kazaniach zwalczał katolików i kalwinistów (między innymi odmówił odprawienia nabożeństwa po śmierci polskiego króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego, jako zmarłego w „nieprawdziwej wierze”). Za głoszone poglądy w grudniu 1673 roku, z inspiracji burmistrza Nicolausa von Bodecka, odwołany został przez Radę Miejską z zajmowanych stanowisk. W jego obronie stanęły gdańskie cechy rzemieślnicze (zob. Christian Meyer), doprowadzając w konsekwencji do kilkuletnich w Gdańsku konfliktów religijno-społecznych. Pod wpływem tych wydarzeń został czasowo przywrócony na swoje stanowisko, lecz 28 XII 1674 otrzymał od Rady Miejskiej ponowny zakaz wystąpień publicznych. Zmuszony do emigracji, 30 IX 1675 opuścił miasto Gdańsk, 4 października z Wisłoujścia odpłynął do pozostającego pod szwedzkim panowaniem Greifswaldu, gdzie został profesorem tamtejszego uniwersytetu. Jako sympatyk Szwedów aresztowany w Kołobrzegu przez elektora brandenburskiego i osadzony w twierdzy w Kostrzynie. Po uwolnieniu powrócił 20 VII 1678 do Gdańska, objął poprzednie funkcje pastora oraz rektora i oddał się studiom teologicznym zaniechawszy religijnych sporów. W 1679 został nawet proseniorem Ministerium Duchownego.

Autor prac teologicznych pisanych po łacinie (np. Quae vero per Septennium muneris hic. Gymn. et Ecclesiasticici, Sermone Latino & Germ. publicavit, sunt ista. Compendium Theologicum, 1672) i po niemiecku (np. Die Tage Purim der Evangelischen lutherisch benannten Schrift Hertzen, in 3 Gedächtnis-Predigten Anno 1670, 71,72 Danzig. 1673.), także mów pogrzebowych (Leichen Predigt in funerali Fr. Maria Keckermannin, Antonii Heuglings Ehe-Frau/ ex Psalm.42.v.12, Danzig 1679).

Był postacią kontrowersyjną, acz ważną publicznie. Tuż przed powtórnym zakazem wystąpień publicznych (1674) odsłonięto w kościele św. Trójcy tablicę z panegirykiem na jego cześć, z okazji powrotu do Gdańska wiersz pochwalny napisał Johann Peter Titius (1678). Mowę pogrzebową nad jego grobem 29 XII 1682 wygłosił kaznodzieja kościoła św. Trójcy Michael Engel, tuż po jego śmierci (1682) odsłonięto poświęconą mu tablicę w Gryfii (Greifswald). MrGl JANSZ

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii