SCHADE ERNST AUGUST

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

ERNST AUGUST SCHADE (28 VII 1865 Tylża – 1 I 1929 Gdańsk), architekt, teolog. W latach 1885–1890 studiował w Wyższej Szkole Technicznej w Berlinie. W 1891 roku zdał egzaminy na kierownika budowlanego. Po studiach odbył praktyki w Strasburgu, następnie w Saarburgu (obecnie Sarrebourg w Lotaryngii). W 1895 zdał drugi egzamin zawodowy na architekta i rozpoczął służbę urzędniczą w Gumbinnen (obecnie Gusiew, obwód kaliningradzki). W 1896 roku urlopował się ze służby państwowej. Od stycznia 1897 w Gdańsku, w 1899 wystąpił z prośbą o zwolnienie z pruskiej służby państwowej i rozpoczął samodzielną karierę architektoniczną. W latach 1905–1919 radny miasta Gdańska. Od 1920 na emeryturze. W latach 1920–1923 przysięgły biegły sądowy. Od 1910 do 1921 roku pełnił funkcję przewodniczącego gdańskiej Gminy Wolnoreligijnej. Autor publikacji z dziedziny teologii: Deutsche Aufbaugedanken über Weltordnung, Mensch und All, Mensch und Mensch (1924), Deutsche Religion. In Vergangenheit, in Gegenwart und Zukunft. Ein freies religiöses Zeugnis (1926). Wieloletni członek rady Stowarzyszenia Właścicieli Nieruchomości i Gruntów (Haus- und Grundbesitzer Verein zu Danzig) oraz gdańskiego oddziału Stowarzyszenia Inżynierów i Architektów (Der Westpreußischer Architekten- und Ingenieur-Verein zu Danzig).

Autor projektów wielu realizacji architektonicznych w Gdańsku i okolicach, między innymi hotelu Deutsches Haus przy Holzmarkt 12–14 (Targ Drzewny, 1899; zob. hotele), prywatnej kliniki przy Hansaplatz 14 (ul. Wały Piastowskie, 1903), domu handlowego Potrykus & Fuchs przy Jopengasse 69 (ul. Piwna, 1907), siedziby oddziału banku Norddeutsche Creditanstalt przy Langer Markt 19 (ul. Długi Targ, 1908), kompleksu zabudowań elektrowni wodnej w Straszynie-Prędzieszynie (1910), Sporthalle w Gdańsku-Wrzeszczu przy Große Allee 15 (al. Zwycięstwa, 1915). Na zlecenie osób prywatnych projektował wille podmiejskie, między innymi: przy Baumbachallee 7 (ul. Konopnickiej, 1902), Jäschkentaler Weg 19 (ul. Jaśkowa Dolina, 1899), Hermannshoferweg 14 (ul. Wassowskiego, 1905) i przy Große Allee 47 (al. Zwycięstwa, 1906, jako dom własny) w Gdańsku-Wrzeszczu, a także przy Büllowallee 12 (ul. Mickiewicza, 1909) w Sopocie, oraz zespół pałacowo-parkowy w parku Modrzewie w Elblągu (1906). Budował także kamienice, głównie na terenach powstałych po rozbiórce nowożytnych fortyfikacji, na przykład przy Karrenwall 7 (ul. Okopowa, 1904), Holzmarkt 15/16 (Targ Drzewny, 1898) czy Hansaplatz 7/8 (przed 1913). Autor niezrealizowanej koncepcji budowy nowego teatru miejskiego na Targu Siennym (1899). W swoich projektach odwoływał się do form historyzujących, tworząc głównie w stylu neorenesansu północnego, ale też neogotyku, neobaroku czy neoklasycyzmu.

Pozostawił po sobie wdowę Margharet z domu Keyser oraz synów Ulricha i Wernera. MAS

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii