SŁOJEWSKA-KOŁODZIEJ HALINA

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Halina Słojewska-Kołodziej podczas odbierania Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska „Neptuny”, 2014

HALINA SŁOJEWSKA-KOŁODZIEJ (26 VI 1933 Bydgoszcz – 1 XI 2018 Gdańsk), aktorka, działaczka społeczna. W 1957 roku ukończyła studia aktorskie w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej i Filmowej w Łodzi. Zadebiutowała w 1956 w Teatrze Powszechnym w Łodzi, występowała w Teatrze im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku (1957–1959), w Teatrze Ziemi Pomorskiej Bydgoszcz-Toruń (1959–1961), w Teatrze Polskim w Bydgoszczy (1961–1964), Teatrze im. Jaracza w Olsztynie-Elblągu (1964–1966), Teatrze Dolnośląskim w Jeleniej Górze (1966–1967).

Od 1967 do emerytury w 2001 roku pracowała w Teatrze Wybrzeże, z przerwą w sezonie 1970/1971, kiedy występowała w Starym Teatrze im. Modrzejewskiej w Krakowie (gdzie zagrała Jenny w Operze za trzy grosze i Tytanię w Śnie nocy letniej pod kierunkiem Konrada Swinarskiego). Na gdańskiej scenie debiutowała 7 I 1967 roku w roli Ewy Braun w spektaklu Zmierzch demonów Romana Brandstaettera w reżyserii Jerzego Golińskiego, w Teatrze Wybrzeże wykreowała ponad 50 ról.

Najlepiej czuła się w rolach dramatycznych, pełnych ekspresji, w Gdańsku i poza nim występowała z monodramami. Grała w przedstawieniach Teatru Telewizji, realizowanych w gdańskim ośrodku TVP, wystąpiła w epizodycznych rolach w 22 polskich filmach. W sierpniu 1980 roku przewodziła grupie gdańskich aktorów występujących w czasie strajku na placu koło Bramy nr 2 Stoczni Gdańskiej. Aktywna działaczka NSZZ „Solidarność”. W stanie wojennym i latach następnych (1982-1988) członkini komisji charytatywnej przy kościele św. Brygidy, udzielającej wsparcia najpierw rodzinom osób internowanych, potem i innym potrzebującym. Rozpracowywana i inwigilowana przez Służbę Bezpieczeństwa.

W 1984 roku z mężem Marianem Kołodziejem zrealizowała spektakl Gloria Victis poświęcony obrońcom Westerplatte we wrześniu 1939. Uczestniczyła w spektaklach teatralnych z kręgu kultury niezależnej, wyreżyserowała sztukę Ernesta Brylla Wieczernik, która była wystawiana w kościołach w Gdańsku i Warszawie. W latach 1982-1988 występowała z recytacjami poezji podczas Mszy za Ojczyznę i w ramach Tygodni Kultury Chrześcijańskiej w Gdańsku. W sierpniu 1988 roku występowała dla strajkujących w Stoczni Gdańskiej.

Od 1957 w Stowarzyszeniu Polskich Aktorów Teatru i Filmu (SPATiF)-ZASP, była członkiem Zarządu Głównego, od 1974 przewodniczącą, od 1996 honorową przewodniczącą Zarządu Oddziału Gdańskiego oraz członkiem Kapituły Zasłużonych. Była również członkiem Stowarzyszenia Godność. W 1989 została działaczką KO "Solidarność" w Gdańsku. Przyczyniła się do otwarcia Klubu Aktora przy ul. Mariackiej w Gdańsku.

W 1973 odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, w 1997 Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (odmówiła przyjęcia go z rąk prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego), w 2006 odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 1977 otrzymała odznakę "Zasłużony Działacz Kultury", w 1979 otrzymała nagrodę kulturalną prezydenta Miasta Gdańska, w 2004 Medal św. Wojciecha, w 2007 Srebrny Medal "Zasłużony Kulturze - Gloria Artis", w 2011 Nagrodę Specjalną Prezydenta Miasta Gdańska, w 2013 Pomorską Nagrodę Artystyczną za całokształt wybitnych osiągnięć artystycznych oraz dokonań na rzecz kultury, w 2014 laureatka Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska „Neptuny”, w 2016 Nagrodę Prezydenta miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury. Pochowana obok męża w Centrum św. Maksymiliana w podoświęcimskich Harmężach. MrGl JANSZ

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii