RO-RO

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
MS „Elbląg”, statek typu Ro-Ro, w porcie gdyńskim
MS „Inowrocław”, statek typu Ro-Ro, widoczna furta do załadunku kontenerów
Prom samochodowo-pasażerski

RO-RO, pojazdowiec, statek do przewozu ładunków wtaczanych. Typ statku produkowany w kilku wariantach w wielu stoczniach na świecie. Od 1976 roku Stocznia Gdańska budowała skomplikowane pod względem konstrukcyjnym i technicznym pojazdowce, na których załadunku dokonywano przez rampę w części rufowej statku, umożliwiającą wtaczanie na specjalnych platformach kontenerów i wjazd samochodów ciężarowych. Pierwsza była seria typu B-481 o nośności 17 300 ton, zaprojektowana przez zespół mgr. inż. Zbigniewa Bisagi. Prototypowy statek „Skulptor Konenkov” ukończono w 1976 roku. Dziesiąty i ostatni z tej serii przekazano ZSRR w 1986. W 1987 roku zbudowano dla armatora fińskiego pierwszy pojazdowiec o nośności 8840 ton (typ B-489). Stały się jedną ze specjalności stoczni, jednak pokrewne (jak promy pasażersko-samochodowe) sprawiały duże kłopoty. Nie należał do udanych kontrakt na dostawę promu „Stena Scandinavica”. Prace nad tą jednostką, oznaczoną jako typ B-494, trwały długo i ostatecznie zostały ukończone przy udziale fachowców z zewnątrz 1987. W następnych latach podjęto jeszcze budowę dużych pojazdowców typu B-501/1, z których 4 jednostki przekazano armatorowi fińskiemu w latach 1994–1995. Odmianą pojazdowców są przede wszystkim statki do przewozu wyłącznie samochodów, promy samochodowo-pasażerskie i okręty desantowe (transportowe). JL

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii