REYGER FRIEDRICH

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

FRIEDRICH REYGER (Reiger, Reiher, Reyher; 13 III 1692 Gdańsk – 12 VII 1753 Gdańsk), burmistrz. Prawnuk przybyłego do Gdańska około 1590 z Rewla (Tallin) kupca Arnolda (zm. 1609 Gdańsk). Syn Gottfrieda (29 IX 1639 Gdańsk – 12 IX 1717 Gdańsk), ławnika od 1689, rajcy od 1696 i burgrabiego oraz Katheriny Elisabethy (zm. 22 III 1692 Gdańsk), córki kupca gdańskiego Davida Sielmanna. Brat między innymi Arnolda (1 III 1673 Gdańsk – 3 II 1728 Gdańsk), ławnika od 1715, Gottfrieda ((około 1675 Gdańsk – 27 II 1744 Gdańsk) (zob. Gottfried Reyger) i Anny Katheriny, żony Jacoba Theodora Kleina.

Od 1707 roku uczeń Gimnazjum Akademickiego, studiował w 1713 na uniwersytecie w Lejdzie. Od 1720 reprezentant Kwartału Szerokiego ( kwartały), od 1721 – jego mistrz. W roku 1726 ławnik, od 1735 rajca, 1737 sędzia, 1744 burgrabia. Nie przyjął kolejnej nominacji na burgrabiego w 1749 (dokument króla polskiego pozostał w gdańskim Archiwum Miejskim zapieczętowany aż do 1908). Od 1750 roku burmistrz.

Członek komisji Rady, która pertraktowała z wicekomisarzem generalnym króla polskiego Augusta III von Leubnitzem w sprawie przyjęcia jego ordynacji z 20 VII 1750, dotyczącej konfliktu Rady Miejskiej z gdańszczanami. Po zawarciu porozumienia był wśród wydelegowanych członków Rady do Wschowy, celem publicznego przebłagania króla i zażegnania konfliktu. Członek komisji Rady do zbadania sporu między czeladnikami a mistrzami szewskimi (kwiecień–maj 1751). W uznaniu swego stanowiska w sporze Gdańska z królem, w roku 1753 został ponownie burgrabią.

Żonaty był od 16 XI 1719 z Jakobą Florentyną (zm. 29 XII 1732), córką rajcy Hieronima Broena, po raz drugi od 26 I 1736 z Constantiną Philippiną (ur. 1708), córką lekarza Johanna Philippa Breyna (od 22 V 1758 żony rajcy Gabriela Schumanna). Ojciec Jakoby Elisabethy (ur. 1720), od 15 IV 1738 żony rajcy Constantina Gottfrieda Groddecka, Florentyny Constantiny (ur. 1722), od 15 II 1753 żony kupca Carla Ludviga Ehlera (1717–1768) oraz Johanna Gottfrieda Reygera, późniejszego burmistrza.

Zgromadził pokaźną bibliotekę (był w niej między innymi najstarszy znany odpis Kroniki oliwskiej), która w 1 połowie XIX wieku uległa rozproszeniu. Pochowany 2 VIII 1753 w kościele Najświętszej Marii Panny. JZ







Bibliografia:
Księga wpisów uczniów Gimnazjum Gdańskiego 1580-1814, Warszawa-Poznań 1974.
Cieślak Edmund, W obronie tronu króla Stanisława Leszczyńskiego, Gdańsk 1986.
Gliński Mirosław, Kukliński Jerzy, Kronika Gdańska 997–1997, t. 1, Gdańsk 1997.
Weichbrodt Dorothea, Patrizier, Bürger, Einwohner der Freien und Hansestadt Danzig in Stamm- und Namentafeln vom 14.-18. Jahrhundert, Klausdorf/Schwentine 1986-1992, Bd I.
Zdrenka Joachim, Reyger Friedrich (1692–1753), w: Słownik Biograficzny Pomorza Nadwiślańskiego, Suplement I, Gdańsk 1998.
Zdrenka Joachim, Urzędnicy miejscy Gdańska w latach 1342-1792 i 1807-1814, t. II, Gdańsk 2008, s. 167.

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii