RASZEJA STEFAN

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >


STEFAN RASZEJA (ur. 24 XII 1922 Starogard Gdański), lekarz, naukowiec. Urodził się w rodzinie nauczycielskiej, przed wybuchem II wojny światowej ukończył w Starogardzie Gdańskim szkołę podstawową i gimnazjum. W czasie okupacji pracował jako robotnik w tartaku i w składnicy żelaza, od 8 VI 1943 członek Tajnej Organizacji Wojskowej „Gryf Pomorski” (w oddziale Alfonsa Kwiczora „Czarnego”), później w Armii Krajowej.

Ukończył w 1945 roku Liceum Humanistyczne w Starogardzie Gdańskim, podjął studia lekarskie na uniwersytecie w Poznaniu. W maju 1946 roku aresztowany na kilka tygodni za udział w demonstracji studenckiej (domagającej się uwolnienia studentów z Krakowa, manifestujących z okazji święta 3 Maja). W 1951 roku ukończył Akademię Medyczną w Poznaniu, gdzie w latach 1949-1964 był asystentem (początkowo bez dyplomu) w Katedrze i Zakładzie Medycyny Sądowej. Od 1953 specjalista anatomopatologii, od 1954 specjalista w dziedzinie medycyny sądowej, od 1959 doktor, od 1963 doktor habilitowany. W Gdańsku od 1964, objął stanowisko kierownika Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej Akademii Medycznej (AMG). Od 1969 roku profesor nadzwyczajny (tytularny), od 1876 profesor zwyczajny. Przyczynił się do rozbudowy bazy naukowej Zakładu (uzyskując pomieszczenia prosektoryjne, nowy budynek i nowoczesną aparaturę). W latach 1966–1969 dziekan Wydziału Lekarskiego AMG, 1969–1972 prorektor do spraw nauki, 1972–1975 rektor. Jako prorektor współorganizator filii AMG w Bydgoszczy (obecnie Akademia Medyczna w Bydgoszczy).

Specjalista w zakresie biologii medycznej, deontologii lekarskiej i medycyny sądowej, twórca gdańskiej szkoły medycyny sądowej. W latach 1974–1988 członek Rady Naukowej Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej, 1975-1991 wiceprzewodniczący Zespołu Krajowych Specjalistów ds. Medycyny Sądowej, 1984–1990 członek Komitetu Podstawowych Nauk Medycznych Polskiej Akademii Nauk, 1979–1989 wiceprzewodniczący Rady Naukowej przy Instytucie Ekspertyz Sądowych w Krakowie, 1985–1991 w Instytucie Problematyki Przestępczości w Warszawie. W latach 1976-1990 członek sekcji medycznej Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej ds. Kadr Naukowych.

Prezes Polskiego Towarzystwa Medycyny Sądowej i Kryminologii, wiceprzewodniczący Międzynarodowego Stowarzyszenia Nauk Sądowych (Wichita, USA) i Międzynarodowej Akademii Medycyny Prawnej i Społecznej (Lyon), inicjator powstania i redaktor ukazujących się od 1971 roku „Annales Academiae Medicae Gedanensis” (następnie Naczelny Redaktor Honorowy). Członek kierownictwa Zespołu Transplantacyjnego, który w 1980 rozpoczął w gdańskiej uczelni program przeszczepu nerek. Zainicjował działania pierwszego w Polsce Zespołu ds. Oceny Deontologicznej Badań Naukowych (1978), następnie Ogólnopolskiej Komisji ds. Badań na Ludziach (1982). Kierował w AMG i GUM Niezależną Komisją Bioetyczną ds. Badań Naukowych. Od 1993 na emeryturze.

Od roku 1999 doktor honoris causa Akademii Medycznej w Bydgoszczy, od 2014 GUMEDU. Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1973), Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1988), Medalem 50-lcia Akademii Medycznej w Gdańsku (1996), Medalem 1000-lecia miasta Gdańska (1997), Medalem Pro Memoria (2011) Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych. RED

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii