RADUNIA

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

RADUNIA, rzeka, długość 104,2 km, powierzchnia dorzecza 837 km², spadek 162 m, średnia spadku 1,6% ( wody). Wypływa z torfiastych łąk na południe od Jeziora Stężyckiego; w górnym biegu (28 km) płynie przez jeziora: Raduńskie Górne, Raduńskie Dolne, Kłodno, Wielkie Brodno, Małe Brodno, Ostrzyckie, Trzebno; w środkowym biegu, między Kiełpinem a Rutkami w Przełomie Babidolskim (10 km), przez Rezerwat Przyrody Jar Rzeki Raduni (spadek – 3,7%); poniżej Żukowa, silnie meandrując, doliną o zmiennej szerokości. Pod Łapinem wpada do jeziora zaporowego, przepływa przez trzy dalsze sztuczne jeziora: Kolbudzkie, Goszyńskie i Juszkowo. Około 1 km na wschód od Juszkowa część wód zabiera Kanał Raduni. Od tego miejsca nosi nazwę Stara Radunia. W granice obecnego obszaru administracyjnego Gdańska wpływa od południa przy Plebance (Święty Wojciech), między Ostróżkami a Lipcami przybiera kierunek północno-wschodni, pozostawiając po stronie południowej Niegowo, a po stronie północnej Orunię nad Radunią, naturalnym, obecnie uregulowanym korytem uchodzi do Motławy przy Mniszkach. W latach 1910–1937 wybudowano na jej biegu 8 elektrowni wodnych: Rutki (moc 440 kW), Łapino (2294 kW), Bielkowo (7200 kW), Straszyn (2450 kW), Prędzieszyn (872 kW), Kuźnice (785 kW), Juszkowo (232 kW), Pruszcz (100 kW). WD

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii