RÖDE JOHANN II

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Johann Röde II, dzban liturgiczny, około 1700 roku
Johann Röde II, kufel, około 1700 roku
Hasło powstało dzięki Miastu Gdańsk
Partner redakcji

JOHANN RÖDE II (Rohde; 3 II 1657 Gdańsk – 17 IX 1720 Gdańsk), złotnik. Syn Petera Rödego II. Pracę mistrzowską wykonał u Christiana Haasego w 1684 roku. 23 XI 1684 otrzymał obywatelstwo Gdańska. Naukę w jego warsztacie pobierali: od 1688 Michael Listenau, w latach 1708–1731 mistrz złotniczy w Królewcu (Königsberg), od 1693 Andreas Wunderlich, od 1696 Daniel (Nathanael) Drenckau (Drenkaw, Drehnkau), od 1700 Gottfried Friedrich Unruh, od 1700 syn Johann Christian, od 1701 bliżej nieznany Constantin, od 1708 Gottfried Mankau i od 1710 Gottlieb Köreli, wszyscy kończący edukację z dyplomem rzemiosła. Nie uzyskał go jedynie zapisany w 1705 Jacob Manick. Czeladnikiem był między innymi Nathanael Schlaubitz. Nie jest znane imię jego żony (29 I 1662 – 15 X 1727).

Używał znaku warsztatowego z monogramem IR rozdzielonym kropką, w polu o dekoracyjnym obrysie. Był autorem sprzętów sakralnych: kielichów (Brusy, Maków Mazowiecki, Sarbiewo, dawniej kościół św. Józefa w Gdańsku, Muzeum Zamkowe w Malborku, Muzeum Moskiewskiego Kremla), cyborium (Miłobądz), krzyży relikwiarzowych (dawniej Lubieszewo, kuria biskupia w Gdańsku-Oliwie), oraz znacznej liczby popularnych sreber stołowych: czarek, kubków ( Muzeum Narodowe w Gdańsku, Muzeum Książąt Czartoryskich w Krakowie, Magyar Nemzeti Múzeum w Budapeszcie), pucharów (Ermitaż w Petersburgu), a także kilkunastu kufli z dekoracją figuralną (między innymi Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, Domaine du Château de Seneffe, Obwodowe Muzeum Historyczne im. W. W. Tarnowskiego w Czernihowie, Westpreußisches Landesmuseum w Warendorf, Ermitaż w Petersburgu).

Zob. też złotnictwo. AFR

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii