POTYRAŁA ALEKSANDER

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Aleksander Potyrała

ALEKSANDER POTYRAŁA (12 X 1902 Grodno-Góra, powiat Pilzno – 26 XI 1964 Gdańsk), naukowiec, profesor Politechniki Gdańskiej (PG). Pochodził z rodziny chłopskiej, syn Jana i Antoniny z domu Maziarek. Od maja 1922 do 1926 studiował w Technische Hochschule Danzig, konstruktor okrętów. W 1924 roku współzałożyciel Koła Studentów Polaków Techniki Okrętowej „Korab”, członkiem Towarzystwa Przyjaciół Nauki i Sztuki. W okresie 1926–1930 zatrudniony był w Stoczni Gdańskiej, od roku 1930 w Stoczni Modlińskiej, kierował biurem projektowym, które między innymi opracowało plany pościgowca granicznej straży morskiej OPR „Batory” i trałowca ORP „Jaskółka”. W latach 1934–1939 pracował w Szefostwie Służby Technicznej Kierownictwa Marynarki Wojennej w Warszawie jako radca, następnie inspektor i zastępca naczelnika Wydziału Budowy Okrętów. Współtwórca projektów kontrtorpedowców OORP „Grom” i „Błyskawica” oraz okrętów podwodnych OORP „Sęp” i „Orzeł”. Od 1936 wykładowca na Wydziale Okrętowym Państwowej Szkoły Technicznej w Warszawie. W 1938 organizator Działu technicznego Polskiego Rejestru Żeglugi Śródlądowej.

W okresie II wojny światowej pracował w Dyrekcji Wodociągów i Kanalizacji w Warszawie. Członek AK (ps. „Tarnowski”), w Wydziale Marynarki Wojennej („Alfa”, Ostryga”) Komendy Głównej, z rozkazu której w 1943 zorganizował na tajnej Politechnice Warszawskiej kurs budownictwa okrętowego. Uczestnik Powstania Warszawskiego (walczył w Śródmieściu), opuścił miasta z ludnością cywilną.

W okresie 1945–1949 organizator i dyrektor Państwowego Liceum Budownictwa Okrętowego „Conradinum”. Od 1945 roku jednocześnie pracownik PG, od 1946 na stanowisku profesor PG, kierownik Katedry Architektury Okrętu i Mechaniki Wiązań Okrętowych. Współorganizator i w latach 1956–1958 dziekan Wydziału Budowy Okrętów. Zorganizował dział techniczny Polskiego Rejestru Statków (PRS), do roku 1950 jego dyrektor, 1950–1951 i 1956–1958 dyrektor naczelny PRS. Autor między innymi prac Wstęp do budowy okrętów (1949), Budowa kadłuba okrętowego (części 1–4, 1954–1959), Konstrukcja kadłuba okrętowego (1967). Od 1953 był członkiem redakcji czasopisma „International Shipbuilding Proggres”.

W 1957 bez powodzenia kandydował na posła na Sejm PRL (uzyskał 15.697 głosów – 8,11% ogółu ważnych głosów).Przewodniczący IV Wydziału Gdańskiego Towarzystwa Naukowego, założyciel i pierwszy przewodniczący Sekcji Okrętowców przy SIMP. Był członkiem rady programowej czasopisma „Budownictwo Okrętowe”.

Odznaczony Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi, Złota i Srebrną Odznaką NOT, Medalem 500-lecia powrotu Gdańska do Macierzy, Odznaką 1000-leci Państwa Polskiego, Medalem Zwycięstwa i Wolności.

Pochowany na cmentarzu Srebrzysko. Patron jednej z ulic Gdańska ( Siódmy Dwór). Żonaty był z Marią z domu Bajgerowicz, ojciec Krystyny i Jacka. MA

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii