PILICZEWSKI JÓZEF

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

JÓZEF PILICZEWSKI (12 IV 1901 Wawa, powiat Olita, Litwa – 14 XI 1994 Gdańsk), chemik, adiunkt Akademii Medycznej w Gdańsku (AMG). Syn Zygmunta i Heleny z domu Letowt, właścicieli gruntów rolnych. Brat Zofii Lednowicz, krawcowej, Heleny Stachnilewicz, Marii Mekłartis, Petroneli Niedźwieckiej, Jana i Stanisława.

Edukację rozpoczął w szkole podstawowej w Mirosławiu na Litwie i kontynuował w gimnazjum w Wilnie. W 1921 zdał egzamin dojrzałości w Gimnazjum im. Karola Brzostowskiego w Suwałkach i podjął studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie (USB). Od 1924 dysponował polskim dowodem osobistym. W 1926 podjął pracę w Katedrze Chemii Organicznej USB na stanowisku młodszego asystenta, od 1927 – starszego asystenta. W 1929 ukończył studia, magister filozofii w zakresie chemii. Na USB pracował do chwili zamknięcia uniwersytetu 15 XII 1939 przez władze litewskie. Równolegle był zatrudniony jako nauczyciel chemii w Gimnazjum im. Joachima Lelewela w Wilnie, a od 1935 do 1940 – w Zakładzie Polskiego Monopolu Spirytusowego w Wilnie na stanowisku kierownika laboratorium. W 1940 podjął pracę w koedukacyjnym III Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Wilnie, prowadził tajne komplety dla studentów. W 1941 aresztowany przez Gestapo, spędził miesiąc w więzieniu Łukiszki w Wilnie. W latach 1941–1944 pracował w spółdzielni Małunas w Wilnie na stanowisku kierownika technicznego. W 1944 zatrudnił się w wileńskim Państwowym Zakładzie Higieny i Badania Żywności.

W 1945 przeniósł się do Warszawy, a następnie – do Gdańska. Pod koniec roku 1945 podjął pracę na Wydziale Chemicznym Politechniki Gdańskiej na stanowisku starszego asystenta, w 1946 awansował na stanowisko adiunkta. W latach 1946–1947 pracował jako nauczyciel chemii w gdańskich Technicznych Zakładach Naukowych ( Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego nr 1). W 1947 objął stanowisko kierownika laboratorium w Gdańsku-Nowym Porcie. W latach 1947–1953 wykładał chemię w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku. W 1948 podjął równolegle pracę na stanowisku adiunkta na Wydziale Chemii Organicznej Akademii Lekarskiej w Gdańsku. W latach 1952–1962 był wykładowcą chemii w Studium Nauczycielskim w Gdańsku i od 1953 nauczycielem w Technikum Przemysłu Spożywczego. W 1961 został starszym wykładowcą w AMG, w 1965 uzyskał doktorat na podstawie rozprawy O pewnych reakcjach 2-metylobenzimidazolu. Od 1971 na emeryturze.

Był członkiem Koła Studentów Chemików USB w Wilnie, Klubu Włóczęgów Wileńskich USB, Ligii Morskiej i Kolonialnej, Towarzystwa Farmaceutycznego Lechia USB, Polskiego Towarzystwa Chemicznego, Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego, Towarzystwa Wiedzy Powszechnej. Odznaczony i wyróżniony Nagrodą 1 maja (1949), Medalem 10-lecia Polski Ludowej (1954), Nagrodą Prezydium Rządu (1954), Odznaką honorową „Za wzorową pracę w służbie zdrowia” (1970), Złotym Krzyżem Zasługi (1973), Medalem 40-lecia Polski Ludowej (1984), odznaką honorową „Za Zasługi dla Gdańska”, medalem „Zasłużonemu Akademii Medycznej w Gdańsku”.

Od 1932 żonaty z Franciszką Powiłańską, farmaceutką. Ojciec Olgierda (ur. 1937), inżyniera, Jadwigi Bogny (ur. 1939), lekarza, Jolanty Ewy (ur. 1950), lekarza. Pochowany na cmentarzu Łostowickim. SeKoPP

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii