PICHGEL CHRISTIAN I

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Srebrna misa do lavabo, Christian Pichgel I, przed 1700
Hasło powstało dzięki Miastu Gdańsk
Partner redakcji

CHRISTIAN PICHGEL I (Pichiel, Pichell; 1652 – 29 IX 1700 Gdańsk), złotnik. Zapewne syn lubelskiego złotnika Marcina Pichela, działającego w latach 50. XVII wieku. Jego stryjem i nauczycielem był gdański złotnik Matthias Pichgel I. Pracę mistrzowską wykonał w 1681 roku w warsztacie Hieronymusa Edela. 31 I 1682 roku otrzymał obywatelstwo miejskie Gdańska. Funkcję kompana tutejszego cechu złotników pełnił w latach 1691, 1696 i 1700, starszego cechu – w 1692 i 1697 roku. Prace mistrzowskie w jego pracowni wykonali Daniel Drenckau, Caspar Stiebeling, Beniamin Berendt I, Matthias Pichgel II, Georg Jantzen, Johann Christoph Wonnecker.

Miał trzech synów: Johanna, Daniela i Christiana, których w 1689 roku zapisał na dziesięć lat nauki zawodu. Został pochowany w kaplicy Złotników w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Wdowa po nim prowadziła warsztat jeszcze w 1713, zapewne aż do 1715 roku, kiedy warsztat przejął ich syn Christian (jako jedyny został mistrzem w Gdańsku).

Używał znaku warsztatowego z monogramem PCG w trójliściu. Duży i długo działający warsztat pozostawił dorobek liczący dziś kilkadziesiąt przedmiotów. Są to sprzęty sakralne: kielich mszalny (dawniej kościół św. Brygidy w Gdańsku), puszka eucharystyczna (Kończewice), kadzielnica (Pelplin), aplikacja na obraz (kościół Marianów w Grudziądzu). Dużą część oeuvre stanowią przedmioty świeckie, na przykład monumentalna puklowana taca ( Muzeum Narodowe w Gdańsku), kaseta na przybory piśmienne (Kunstgewerbemuseum w Berlinie), ponadto liczne kubki, paterki, czarki, flasze, łyżki oraz ponad trzydzieści kufli, w większości dekorowanych scenami biblijnymi.

Zob. też złotnictwo. AFR

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii