PADLEWSKI WŁODZIMIERZ

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Włodzimierz Padlewski

WŁODZIMIERZ PADLEWSKI (27 VII 1903 Sosnówka koło Petersburga, Rosja – 20 V 2007 Sopot), architekt, projektant, pedagog. Naukę w szkole realnej rozpoczął w Petersburgu, ukończył w Warszawie, w latach 1925–1934 studiował na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. W 1936 roku współorganizował Studium Wnętrz i Sprzętu przy Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, współpracował jako projektant m.in. z warszawską firmą Lilpopa. Podczas II wojny światowej członek Związku Walki Zbrojnej, następnie Armii Krajowej, uczestnik powstania warszawskiego; po wojnie zamieszkał w Sopocie. W okresie 1945–1947 radca w Gdańskiej Dyrekcji Odbudowy, 1949–1953 projektant w Gdańskim Biurze Projektów Budownictwa Przemysłowego. Od 1946 roku w gdańskiej Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (PWSSP; Akademia Sztuk Pięknych (ASP)) prowadził pracownię projektowania mebli na Wydziale Architektury Wnętrz, od 1949 pracownię projektowania mebli i detalu, od 1950 pracownię sprzętów, od 1956 pracownię projektowania wnętrza i sprzętu. W 1953–1956 kierował także Zakładem Architektury Wnętrz w ramach uczelnianych Zakładów Artystyczno-Naukowych, od roku 1956 profesor PWSSP. W latach 1958–1965 równolegle z pracownią projektowania wnętrz prowadził pracownię mebli przemysłowych, 1962–1964 dziekan Wydziału Architektury Wnętrz, 1965–1971 kierował Katedrą Projektowania Architektury Wnętrz na tym wydziale, 1971–1974 Katedrą Projektowania Wstępnego na Wydziale Projektowania Plastycznego i prowadził pracownię projektowania wstępnego. W twórczości zwolennik umiarkowanego modernizmu, czasem w połączeniu z pierwiastkami tradycji; przed wojną zaprojektował m.in. wnętrza i meble rezydencji (tzw. Zameczku) prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Ignacego Mościckiego w Wiśle (1930–1931) oraz kilku domów warszawskich, aranżacje i stoiska wystawowe (m.in. w Rzymie, Paryżu, Nowym Jorku). Prace powojenne były kontynuacją indywidualnej koncepcji nowoczesności, np. wnętrza Teatru Kameralnego TUR w Krakowie i scenografie spektakli, projekt pawilonu Cepelii (1947) i wnętrz Domu Towarowego przy ul. Bohaterów Monte Cassino w Sopocie (1949). W roku 1953 zaprojektował budynek Wydziału Elektrycznego Politechniki Gdańskiej, 1954–1960 m.in.: wnętrza Sądu Okręgowego w Białymstoku, meble do kawiarni Kameralna na ul. Długiej w Gdańsku, wnętrze i meble restauracji Polonia przy ul. Świętojańskiej oraz salonu samochodowego Motozbyt w Gdyni, wnętrze Delikatesów przy ul. Rajskiej w Gdańsku i restauracji Pod Wieżą przy ul. Piwnej, sklepu PSS Sam, sklepu cukierniczego przy ul. Bohaterów Monte Cassino i kawiarni Złoty Ul w Sopocie. Autor projektów wielorodzinnych budynków spółdzielni mieszkaniowych w Warszawie (blok przy ul. Pięknej, 1956; blok Spółdzielni Mieszkaniowej Pax przy Wybrzeżu Kościuszkowskim, 1957–1962; blok przy ul. Salezego 1958–1960), domów jednorodzinnych w Sopocie: przy ul. Struga (1956), narożu ulic Reymonta i Conrada (1957) i przy ul. Żeromskiego (1958–1961). W 2003 roku otrzymał doktorat honorowy ASP. EKA

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii