OGRYCZAK ROMAN

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

ROMAN OGRYCZAK (właściwie Ogrydziak) (14 II 1873 Utrata koło Jarocina, Poznańskie – 30 IX 1939 Gdańsk), stolarz, działacz gdańskiej Polonii, kamienicznik. Syn Stefana (zm. przed 1904 Mogilno, Poznańskie), robotnika, i Barbary z domu Antkowiak, w 1904 mieszkającą w Parlinie, powiat mogileński. W Gdańsku w latach 1899–1901 pracował jako czeladnik stolarski przy Ankerschmiedegasse 24 (ul. Kotwiczników), ponownie od 1903 roku jako stolarz przy Vorstädtischer Graben 28 (ul. Podwale Przedmiejskie). Własny warsztat założył przy Hirschgasse 8 (ul. Dolna), w 1912 przeniósł go do nabytej kamienicy przy Poggenpfuhl 5 (ul. Żabi Kruk 2 D).

Działał między innymi w Towarzystwie Ludowym „Jedność”, Towarzystwie Śpiewaczym „Lutnia”, po zakończeniu I wojny światowej w 1919 członek Komisji Szkolnej przy Naczelnej Radzie Ludowej w Gdańsku, od 1921 aktywny członek Gminy Polskiej, dążył do zjednoczenia gdańskiej Polonii. Przed połączeniem w 1937 roku Gminy Polskiej ze Związkiem Polaków w WMG jej ostatni prezes. Od 11 X 1904 żonaty był z Apolonią Ogryczak.

Aresztowany 1 IX 1939, przetrzymywany w Victoriaschule, pobity, zmarł najprawdopodobniej w szpitalu dla więźniów w obozie dla Polaków w Nowym Porcie. Pochowany przez żonę na cmentarzu katolickim na Chełmie ( cmentarze na Chełmie), zwłoki ekshumowano i 14 XI 1948 złożono na cmentarzu na Zaspie. W latach 1945–1946 patron ulicy w Sopocie (następnie ul. Jarosława Dąbrowskiego), od 28 IX 1971 wspólnie z żoną patron ulicy w Gdańsku, w Siódmym (VII) Dworze. RED

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii