NAJSAREK WOJCIECH

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Być może miejsce pochówku Wojciecha Najsarka na gdańskim cmentarzu na Zaspie

WOJCIECH NAJSAREK (22 IV 1900 Jaćmierz, powiat sanocki – 1 IX 1939 Westerplatte), obrońca Wojskowej Składnicy Tranzytowej (WST) na Westerplatte w 1939 roku w stopniu starszego sierżanta rezerwy, honorowy obywatel miasta Gdańska. Syn Józefa i Ludwiki z domu Florczak.

Ukończył sześcioklasową szkołę powszechną w rodzinnym mieście. W czasie wojny polsko-rosyjskiej w 1920 wstąpił na ochotnika do wojska. W 1933 ukończył gimnazjum w Brześciu nad Bugiem. Był pracownikiem Polskich Kolei Państwowych (PKP). W Poznaniu ukończył kurs adiunktów kolejowych. Od 1933 dyżurny ruchu na stacji w Redzie. Od 19 IV 1937 zawiadowca stacji PKP w WST.

Udzielał się w życiu Polonii w II Wolnym Mieście Gdańsku, należał do Gminy Polskiej, Związku Polaków w Wolnym Mieście Gdańsku, Rodziny Kolejowej, Kolejowego Klubu Sportowego, Ligi Morskiej i Kolonialnej, Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, Przysposobienia Wojskowego, Kolejowego Przysposobienia Wojskowego.

Jako starszy sierżant rezerwy w sierpniu 1939 zmobilizowany w ramach załogi składnicy Westerplatte. W nocy z 31 sierpnia na 1 września, pomimo namowy kolegów by przenocował w koszarach, powrócił do mieszkania służbowego na stacji, przy bramie kolejowej składnicy. 1 IX 1939, po zakończonym ostrzale artyleryjskim z pancernika „Schleswig-Holstein”, wybiegł z budynku stacyjnego w kierunku koszar i został postrzelony przez żołnierza nacierającej niemieckiej kompanii szturmowej. Według pośredniej relacji byłego mata tej kompanii nie zginął (jak dotychczas uważano), został tylko ranny. Zabrany przez żołnierzy niemieckich do starego fortu, Mewiego Szańca, odwieziony następnie do szpitala w Gdańsku zmarł tam w wyniku odniesionych ran. Wysoce prawdopodobne, że został pochowany jako NN na cmentarzu na Zaspie.

Od 1926 żonaty był z Marią Ostrowską, ojciec Bożeny (ur. 1934). Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (1945 pośmiertnie). Z pozostałymi Westerplatczykami od 21 V 1998 honorowy obywatel miasta Gdańska. JTU








Bibliografia:
Dróżdż Krzysztof Henryk, Walczyli na Westerplatte. Badania nad stanem liczbowym załogi Wojskowej Składnicy Tranzytowej we wrześniu 1939 roku, Oświęcim 2017.
Górnikiewicz-Kurowska Stanisława, Westerplatczycy. Losy Obrońców Wojskowej Składnicy Tranzytowej, Gdańsk 1999.
Samól Wojciech, Lista poległych we wrześniu 1939 żołnierzy Wojska Polskiego. Załoga Westerplatte, Gdańsk 2020.
Westerplatte, zebrał, opracował i wstępem opatrzył Zbigniew Flisowski. Warszawa 1978.

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii