MIGOWO

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Piecki i Mogowo na mapie Christiana Gottloba Liebe z 1734, u dołu obecny Niedźwiednik (der Winkel), droga do Piecek – obecna Potokowa przechodząca w ul. Piecewską, droga od Piecek w prawo do Migowa – obecna Bulońska, za Pieckami w lewo – obecna ul. Jaśkowa Dolina i dalsza do Świętej Studzienki – obecna ul. Sobieskiego, w prawo za Pieckami droga – obecna Nowolipie do okolic Krzyżowników (Tempel Borg) i Emaus, wzdłuż Migowa w górę droga – obecna Myśliwska ze skrętem w prawo do ul. Kartuskiej, w lewo – obecna Piekarnicza, do ul. Nowolipie

MIGOWO (1379 Emugow, 1437 Muckaw, następnie Müggau), część dzielnicy Piecki-Migowo ( administracyjny podział). Początkowo wieś wzdłuż szlaku drożnego Siedlce–Kokoszki (obecnie ul. Piekarnicza – ul. Myśliwska) z odgałęzieniem do Strzyży (obecnie ul. Dolne Migowo), z zabudową koncentrującą się przy skrzyżowaniu obecnej ul. Myśliwskiej z obecną ul. Bulońską (lokalną drogą do wsi Piecki i Jaśkowej Doliny) w stronę obecnej ul. Powstania Styczniowego i Powstania Kościuszkowskiego. W 1379 roku wydana do osadzenia (w różnym okresie 334 ha ziemi ornej, 312,46 ha ogrodów, 1,82 ha łąki, 13,6 ha pastwiska, 6,37 ha nieużytków) na prawie chełmińskim przez komtura gdańskiego sołtysowi Klausowi Kluckowowi, w roku 1400 istniała karczma; wieś przynależała do parafii kościoła św. Katarzyny. W 1454 roku z nadania króla polskiego Kazimierza Jagiellończyka własność Głównego Miasta, oddawana w dzierżawę. Jako pierwsi otrzymali ją od 1472 roku gdańscy mieszczanie Michael i Simon Dalewinowie, w ramach regulacji długu 600 grzywien, które pożyczyli władzom Gdańska w okresie wojny trzynastoletniej. W roku 1506 Migowo w dzierżawę na 10 lat dostał rajca gdański Peter Mellin (zm. 1515 Gdańsk), w latach 1585–1595 Mark Grudzins, za którego czasów istniała tu cegielnia (okolice obecnej ul. Belgradzkiej i ul. Bułgarskiej). W początku XVII wieku mieszczanin gdański Henrich Kortzfleisch założył tam oczyszczalnię wosku. Od 1647 roku ludność ewangelicka należała do parafii w Ujeścisku. W 1707 wieś i znajdujący się w niej dworek sołtysa spalone przez wojska rosyjskie. W roku 1772 zamieszkiwało ją 7 rodzin chłopskich. Od końca XVIII wieku stopniowo nabierała charakteru podmiejskiej rezydencji gdańszczan. Od 1777 roku 15 łanów z dworem sołtysa było własnością kupca i armatora gdańskiego Davida Weichbrodta (zm. 1808), następnie Carla Gottlieba Steffensa, męża córki D. Weichbrodta, Karoliny Dorothy. W roku 1822 posiadłość przez Emilie Henriette Wilhelmine (1794 Gdańsk – 1877 Gdańsk), córkę tych ostatnich, trafiła w posiadanie jej męża Petera Pickeringa (27 VII 1785 Aston by Suton, Anglia – 16 II 1855). W rękach tej rodziny pozostawała do końca XIX wieku; po Eugenie Francisie Pickeringu (1825–1895) poprzez małżeństwo z Margaret Doering (1844–1923) przeszła do rodziny Doeringów, od 1913 do rodziny Wannowów. W końcu XVIII wieku w miejscu dawnej siedziby sołtysa wybudowano dwór w barokowym parku (obecnie ul. Myśliwska 6). Pozostała część wsi w roku 1868 liczyła 9 domów i 156 mieszkańców (120 katolików należących do parafii w Świętym Wojciechu i 36 ewangelików), po parcelacji (1922), liczyła 146 mieszkańców. W 1939 rozpoczęto budowę (której nie zakończono) łącznika z Wrzeszcza do planowanej autostrady Berlin–Królewiec (zniwelowany teren ma być obecnie wykorzystany pod budowę ul. Nowej Bulońskiej, w stronę ul. Kartuskiej). 26 III 1942 gmina Migowo została włączona w granice administracyjne miasta Gdańska, czego nie uznały po 1945 roku władze polskie, 15 I 1954 ponownie włączając wieś (z działającym Państwowym Gospodarstwem Rolnym) w granice miasta. Po rozpisaniu w roku 1972 przez Stowarzyszenie Architektów Polskich konkursu na projekt zagospodarowania m.in. terenu Migowa, od 1976 trwała zabudowa budynkami mieszkaniowymi w rejonie ul. Bulońskiej-Myśliwskiej ( Piecki). W 1980 roku przy ul. Myśliwskiej, na powierzchni 10,56 ha, powstały Pracownicze Ogrody Działkowe Morena (część władze Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej przekazały osobom wyróżniającym się w pracy społecznej na rzecz dzielnicy Piecki-Migowo). W rejonie tej ulicy aktualnie trwa intensywna budowa osiedli mieszkaniowych. Dwór, po roku 1945 w rękach prywatnych, wpisany został do rejestru zabytków. Po przejęciu przez miasto, w 1990 sprzedany na przetargu kolejnemu prywatnemu właścicielowi z zadaniem odbudowy. Z powodu niepodjęcia prac, w 1994 roku miasto odzyskało dwór z parkiem, w 1997 ponownie sprzedając w prywatne posiadanie. Wobec groźby zwalenia się dworku został on skreślony z ewidencji zabytków, od 2001 nie istnieje. Od 1999 użytkowany jest kościół Miłosierdzia Bożego przy ul. Myśliwskiej 25. RED

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii