MEYER CARL LUDWIG

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Carl Ludwig Meyer, dzbanek, srebro, 1783
Carl Ludwig Meyer, zegar do odmierzania długości kazań, srebro, 1802
Carl Ludwig Meyer, świecznik stołowy, srebro, lata 80. XVIII wieku
Hasło powstało dzięki Miastu Gdańsk
Partner redakcji

CARL LUDWIG MEYER (Meuer; 17 XI 1740 Gdańsk – 28 XII 1803 Gdańsk), złotnik. Uczył się u Jakoba Haasego, w bliżej nieokreślonym czasie pracował jako czeladnik w Londynie. Od 16 VI 1768 roku przez dwa lata był czeladnikiem w warsztacie Ephraima Wischkego. 8 I 1771 wykonał pracę mistrzowską w pracowni Friedricha Wilhelma Endego I. 22 I 1771 uzyskał obywatelstwo Gdańska. Miał dwóch synów: Johanna Ludwiga oraz Carla Gottfrieda, których kształcił w zawodzie. Pierwszy w 1802 uzyskał tytuł mistrzowski w Gdańsku. Uczniami, kończącymi naukę z dyplomem, byli: zapisany w 1776 Carl Friedrich Hancke, Heinrich Bernhart Kein (od 1785), Jacob Samuel Krampitz (od 1792) i David Salomon Krampitz (od 1800); nie zakończył nauki Johann David Mund, zapisany w 1803. Wdowa prowadziła warsztat co najmniej do 1829.

Używał znaku warsztatowego z pełnym nazwiskiem MEYER w prostokącie lub w dekoracyjnym obrysie. Jest dzisiaj znany głównie jako autor zastawy stołowej, serwisów do napojów i pomniejszych wyrobów w stylu późnego rokoka (na przykład para świeczników i łyżki; Muzeum Narodowe w Gdańsku). Na szczególną uwagę zasługuje monumentalny kufel o obfitej, misternie wykonanej dekoracji rokokowej (Galeria Neuse w Bremie). Wykonywał także liczne srebra sakralne: kielichy (Pieniążkowo, Subkowy, Trąbki Wielkie, Wiele, Wielki Garc), monstrancje (Kościerzyna, Pogódki, Subkowy, Strzelno, Strzelcice koło Pucka), zegary piaskowe (dawniej w kościele św. Jana i św. Trójcy).

Zob. też złotnictwo. AFR

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii