MAĆKOWIAK EMILIA

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Emilia Maćkowiak podczas nadania imienia "Ofiar Katynia" skrzyżowaniu al. Zwycięstwa i ul 3 Maja, 8 XI 12014

EMILA MAĆKOWIAK (ur. 6 V 1933 Brześć nad Bugiem), inicjatorka i organizatorka powstania Stowarzyszenia Rodzina Katyńska w Gdańsku. Córka Wojciecha Malinowskiego (12 IV 1899 Sowińce, woj. łódzkie – 16 IV 1940 Kalinin (Twer), Rosja) uczestnika wojny polsko-rosyjskiej, kaprala artylerii, przodownika Policji Państwowej, podoficera Marynarki Wojennej we Flotylli Pińskiej w wojnie obronnej 1939 roku, jeńca obozu w Ostaszkowie, zamordowanego przez NKWD, odznaczonego „Medalem za Wojnę 1918–1921”, oraz Nadziei z domu Gorbacz (3 IX 1907 Brześć nad Bugiem – 5 XII 1970 Gdańsk).

W czasie II wojny światowej z matką i bratem, między innymi w obawie przed wywiezieniem na Syberię, ukrywała się w na Polesiu. Od kwietnia 1945 mieszkała w Zbuczynie, Łodzi i Pabianicach, gdzie w 1953 ukończyła Gimnazjum i Liceum Handlowe. W latach 1953–1956 pracowała w Zarządzie Miejskim w Pabianicach, Wojskowej Komendzie Rejonowej w Pabianicach, Pabianickich Zakładach Przemysłu Odzieżowego „Pabia”, Technikum Statystycznym w Łodzi, Miejskim Zarządzie Budownictwa Mieszkalnego w Pabianicach, Zakładach Odzieżowych w Łodzi.

Od 1956 roku w Gdańsku. Pracowała w gdańskim oddziale warszawskiego Biura Dozoru Dźwignic, w gdańskim II Oddziale Obsługi Ratalnej Sprzedaży Powszechnej Kasy Oszczędności, Biurze Konstrukcyjno-Technologicznym Maszyn i Urządzeń Budowlanych w Gdańsku, Zakładach Energetycznych w Gdańsku, Wojskowym Przedsiębiorstwie Handlowym w Gdańsku, w Przedsiębiorstwie Geologicznym Budownictwa Wodnego „Hydrogeo” w Gdańsku, skąd na emeryturę przeszła w 1989 roku. W latach 1990–2004 pracowała w redakcji „Gwiazdy Morza” i Video Studio Gdańsk.

W sierpniu 1980 uczestnik strajku w Stoczni Gdańskiej, była członkiem Komitetu NSZZ „Solidarność” Regionu Gdańskiego, Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego Stoczni Gdańskiej. W latach 80. XX wieku uczestniczyła w kolportażu nielegalnych wydawnictw i ulotek w Trójmieście, w 1985–1989 inwigilowana przez Służbę Bezpieczeństwa. Współzałożycielka Klubu Inteligencji Katolickiej (KIK) w Gdańsku. W 1988 roku inicjatorka i organizatorka powstania Stowarzyszenia Rodzina Katyńska w Gdańsku przy kościele św. Mikołaja, w latach 1990–2011 pełniła funkcję prezesa, od 2012 prezes honorowy. Była współzałożycielką Federacji Rodzin Katyńskich w Warszawie, w latach 2006–2008 pełniła funkcję Przewodniczącej Rady.

Autorka publikacji, wywiadów w mediach o zbrodni katyńskiej, miedzy innymi Prawda, pamięć i pojednanie. Gdańska Rodzina Katyńska 1988-2011 (Pelplin 2019). Redaktorka monografii Ocaleni z niepamięci. Losy polskich jeńców wojennych z obozów NKWD w Kozielsku, Ostaszkowie i Starobielsku (Gdańsk 2001).

W 2014 roku laureatka Nagrody Honorowej „Świadek Historii”, przyznanej przez Instytut Pamięci Narodowe oddział w Gdańsku. Odznaczona między innymi Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011) oraz Złotym Medalem „Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej” (1996), medalem „Pro Memoria” (2005), Medalem Prezydenta Miasta Gdańska, medalem „20-lecia Samorządności Gdańskiej” (2011).

Żona Zygmunta (1 IV 1934 Pabianice – 27 XII 1984 Gdańsk), celnika, matka Anny Wolańskiej (ur. 29 VIII 1959 Gdańsk) politologa, pracownika Komisji Krajowej Region Gdański Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. WP

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii