LINDAU JOHANN

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

JOHANN LINDAU (około 1425 – około 1480/1483), duchowny, dyplomata, kronikarz. Poprzez matkę (była nią jedna z sióstr: Dorothe lub Anne) spokrewniony z Johannem i Augustinem Tiergartami, którzy mieli pewnie niemały wpływ na karierę i wykształcenie swojego siostrzeńca. Krewnym był z pewnością również wpisany w 1446 roku do metryki w Lipsku Henricus Lindau de Danczko. Johann studiował od 1443 w Lipsku (wpisał się do metryki jako Johannes Lyndow de Gdantz), w 1447 kształcił się w prawie kanonicznym w Padwie. Miał stopień magistra. Czasowo związany z kurią rzymską, był domownikiem papieskim. 14 VI 1447 roku uzyskał ekspektatywę na kanonie warmińską i głogowską. Prowizje na kanonię warmińską otrzymywał jeszcze w 1451 i 1452, ale ostatecznie zapewne nie został członkiem kapituły warmińskiej. Wrócił do Gdańska, w latach 1455–1480/1483 był pisarzem Rady Miejskiej, choć w 1456 roku, w okresie buntu Martina Koggego, został odwołany z urzędu wraz z całą Radą. Był jednym z tych, którzy mieli doprowadzić do ścięcia M. Koggego. W 1459 w Toruniu i Chełmnie brał udział w rokowaniach między Polską i stanami pruskimi a Krzyżakami. W 1461 roku z burmistrzem Hermannem Stargardem udał się do obozu króla Kazimierza Jagiellończyka; w trakcie tej misji Krzyżacy ujęli burmistrza, jemu udało się uniknąć niewoli. Pozostał wówczas jako przedstawiciel miasta przy królu. W 1462 roku posłował na zjazd do Głogowa, w 1466 brał udział w pertraktacjach pokojowych w Toruniu, zakończonych podpisaniem II pokoju toruńskiego (zob. wojna trzynastoletnia). W 1467 i 1469 brał udział w zjazdach w Piotrkowie. Na początku 1469 roku przebywał również na zjeździe, który prawdopodobnie odbywał się w Toruniu. Z tego okresu zachowały się także informacje o jego kontaktach handlowych m.in. z Krakowem, gdzie w 1467 zakupił drzewo cisowe. W latach 1472–1473 był członkiem gdańskiej delegacji wysłanej do Francji do króla Ludwika XI i księcia Burgundii. 12 VI 1473 został upoważniony przez Radę Miejską Gdańska do prowadzenia w jej imieniu (wraz z rajcami Bernardem Pawestem i Rudolfem Feldstetem) negocjacji, które miały się odbyć w Utrechcie między królem angielskim Edwardem IV a przedstawicielami Hanzy. W 1476 roku spłacał resztę z długu jaki był winien Hermannowi Hakem. W 1478 dokonał zakupu pewnych bliżej nieokreślonych ozdób do domu podkanclerzego królestwa Stanisława z Kurozwęk. Kilkakrotnie otrzymywał pieniądze z czynszu gdańskiego, którym dysponował król Kazimierz Jagiellończyk. Ostatni raz wspomniany 5 X 1480, choć następca na funkcji pisarza Rady Miejskiej znany jest dopiero od marca 1483 roku. Był autorem dotyczącego lat 1457–1460 dziennika (memoriale), obejmującego wydarzenia wojny trzynastoletniej. Dzieło nie zachowało się w oryginale, rekonstrukcja kroniki została wydana drukiem przez Theodora Hirscha jako Johann Lindaus Geschichte des dreizehnjährigen Krieges w Scriptores rerum Prussicarum (tom 4). Przypisuje mu się także autorstwo tzw. Kroniki Związku Pruskiego (Die Danziger Chronik vom Bunde) – również ogłoszonej drukiem w tym samym tomie Scriptores rerum Prussicarum. RK

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii