LEITZSCH CONSTANTIN

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

CONSTANTIN (Konstantin) LEITZSCH (Leitsch; 2 III 1835 Koszalin – 3 VI 1890 Gdańsk), tokarz, muzyk, lutnik. Syn i uczeń trąbomistrza i lutnika Johanna Leitzscha, brat lutnika i trąbomistrza Heinricha Wilhelma Leitzscha, przez osiem lat oboista koszalińskiej orkiestry wojskowej, następnie przez kilka lat muzyk nadwornej opery w Petersburgu. Około 1869–1870 osiadł w Gdańsku przy Böttchergasse 11 (ul. Bednarska), w 1872 roku przy Breitgasse 21 (ul. Szeroka). Po chorobie, od około 1873 roku pracował ponownie w Koszalinie, wspólnie z bratem Heinrichem Wilhelmem, okresowo odwiedzając Gdańsk. Od 1877 roku ponownie prowadził pracownię w Gdańsku przy 4. Damm 13 (ul. Grobla IV), od 1880 przy Heiligen-Geist-Hospitalshof 9 (obecnie nie istnieje), od około 1884 przy Paradiesgasse 19 (ul. Rajska), w 1888 przy Tobiasgasse 4 (ul. Tobiasza), w 1890 przy Drehergasse 15 (ul. Tokarska). 8 IV 1872 roku pruskie ministerstwo handlu przyznało mu, na wniosek władz Gdańska, nagrodę 100 talarów za wybitne osiągnięcia zawodowe. W tym roku oferował, oprócz własnych skrzypiec, między innymi altówkę Sebastiana Raucha (III) z Wrocławia sprzed 112 lat (1760?). Ożeniony z Louisą z domu Baehr (zm. po 1890 roku). BV

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii