KRZESIŃSKI ANDRZEJ LECH

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Hasło powstało dzięki Miastu Gdańsk
Partner redakcji

ANDRZEJ LECH KRZESIŃSKI (ur. 1 X 1927 Białobrzegi koło Radomia), sportowiec, lekkoatleta, olimpijczyk, trener. Syn Henryka i Zofii z domu Solarskiej, nauczycieli. W 1947 roku absolwent III Państwowego Gimnazjum i Liceum, w 1950 ukończył Akademię Wychowania Fizycznego w Warszawie jako magister wychowania fizycznego. Zawodnik Lechii Gdańsk (1945–1947, bramkarz), 14 IX 1947 jako niestowarzyszony brał udział w zawodach lekkoatletycznych z okazji 25-lecia Gedanii, podczas których był drugi w rzucie oszczepem (43,91) i trzeci w skoku wzwyż (1,57). Następnie należał do Zrywu Gdańsk (1947–1949), Spójni Gdańsk (1949–1956), LKS Sopot (1957–1959, klub lekkoatletyczny, który powstał z sekcji lekkoatletycznej gdańskiej Spójni), Spójni Gdańsk (1960), SLA Sopot (1961–1964). Początkowo startował w wielu konkurencjach: rzut oszczepem, skok wzwyż, trójskok, dziesięciobój, skok o tyczce (zaczynał od wysokości 2,75). Na tej ostatniej dyscyplinie skoncentrował się podczas studiów, trenując pod opieką Antoniego Morończyka (sześciokrotnego mistrza Polski w skoku o tyczce w latach 1935–1950).

Uczestnik Igrzysk Olimpijskich w Rzymie w 1960 roku w turnieju skoku o tyczce. W eliminacjach osiągnął wysokość 4,30, choć nie przekroczył minimum kwalifikacyjnego (4,40), dostał się do finału (wraz z trzema innymi zawodnikami, którzy mieli ten sam wynik). W finale ponownie uzyskał wysokość 4,30 (w kolejności: 4,00, 4,20, 4,30), zajmując ostatecznie XII miejsce (na trzynastu startujących). Uczestnik Mistrzostw Europy w Sztokholmie w 1958 roku (w finale X–XI miejsce, wysokość: 4,20). Na otwartym stadionie mistrz Polski w skoku o tyczce w 1959 roku i sześciokrotny wicemistrz Polski: w latach 1950, 1952, 1956, 1958, 1960, 1962. W tej samej dyscyplinie w hali w 1950 roku wicemistrz Polski, w 1951 mistrz Polski. Dwukrotny wicemistrz Polski w dziesięcioboju: w 1950 i 1951 roku. W 1947 roku wygrał w skoku wzwyż Igrzyska Sportowe Gdyni. Mistrz Wybrzeża w skoku o tyczce (3,40) i trójskoku (12,30) w 1949 oraz drużynowy mistrz Wybrzeża ze Zrywem Gdańsk. W 1951 indywidualny mistrz Wybrzeża w skoku o tyczce (3,60), wicemistrz w skoku w dal (6,34), 1952 mistrz w skoku w dal (6,57), 1955 mistrz w skoku o tyczce (3,70), 1958 (3,80), 1960 (4,30) i 1961 mistrz Wybrzeża w skoku o tyczce (4,20) i wicemistrz w biegu na 110 m przez płotki, w 1962 mistrz Wybrzeża w skoku o tyczce (4,45), w 1963 mistrz skoku o tycze (4,27). W 1951 roku halowy mistrz Wybrzeża w skoku wzwyż (1,65), w 1955 halowy mistrz Wybrzeża w trójskoku z miejsca (9,12).

W latach 1950–1962 wystąpił 24 razy w reprezentacji Polski. Występował także w reprezentacji Gdańska, między innymi 5 IX 1948 (Poznań–Gdańsk, 68:86) zajął II miejsce w oszczepie (43,4); 29–30 V 1959 w Bydgoszczy (trójmecz Gdańsk (233) – Bydgoszcz (236,5) – Koszalin (122,5)) wygrał w skoku o tyczce (4,20). Ponadto brał udział w reprezentacjach regionalnych: 4–5 X 1959 (Polska Północna – Litwa, 160:165) wygrał skok o tyczce (420), 22–23 X 1960 (Litwa – Polska Północna, 164:168) zajął II miejsce w skoku o tyczce (420).

Był także reprezentantem Sopotu, między innymi 1 V 1964 roku w meczu lekkoatletycznym Gdańsk (110) – Sopot (117) – Gdynia (112) uzyskał drugi rezultat w skoku o tyczce (426). W tej dyscyplinie najlepszy wynik osiągnął 27 V 1962 roku w Bydgoszczy: 4,505. Karierę zakończył w 1964 roku.

W trakcie kariery sportowej zajął się trenerką, od 1954 roku szkolił Elżbietę Duńską (z którą się ożenił). W latach 1960–1962 był nauczycielem wychowania fizycznego w gdańskim Technikum Mechaniczno-Elektrycznym. Od 1964 trener Skry Warszawa, a w 1976 oraz 1980 trener olimpijski polskich tyczkarzy, między innymi Władysława Kozakiewicza i Tadeusza Ślusarskiego, którzy podczas Igrzysk Olimpijskich w 1980 w Moskwie zdobyli odpowiednio złoty i srebrny medal. Zwolniony z funkcji trenera w związku ze słynnym gestem Kozakiewicza, następnie był pracownikiem biurowym warszawskiej hali widowiskowo-sportowej Torwar. W 1982 roku wraz z żoną wyjechał do Wielkiej Brytanii, od 1 IV 1982 mieszkał w USA, gdzie trenował amerykańskich skoczków o tyczce. Od 2001 mieszka w Warszawie.

Wyróżniony tytułem Mistrz Sportu i odznaką „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej”, uhonorowany Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W plebiscycie „Dziennika Bałtyckiego” został uznany za najlepszego trenera Wybrzeża za rok 1956, a w plebiscycie „Przeglądu Sportowego” zajął IV miejsce.

Starty Andrzeja Krzesińskiego w mistrzostwach Polski
Data i miejsce Dyscyplina Wynik
22–24 VII 1949 Gdańsk skok o tyczce brązowy medalista (3,50)
18–19 II 1950 Przemyśl – Zimowe Mistrzostwa Polski (w hali) skok o tyczce wicemistrz Polski (3,41)
13–15 VIII 1950 Kraków skok o tyczce wicemistrz Polski (3,70)
30 IX – 1 X 1950 Gdańsk Mistrzostwa Polski w dziesięcioboju wicemistrz Polski (5414 punktów)
17–18 II 1951 Poznań – Zimowe Mistrzostwa Polski (w hali) skok o tyczce mistrz Polski (3,60)
9–16 IX 1951 Warszawa skok o tyczce odpadł w klasyfikacjach (nie przeszedł – osiągnął 350 przy minimum 380)
bieg na 110 m przez płotki piąte miejsce (16,8)
29–30 IX 1951 Elbląg Mistrzostwa Polski w dziesięcioboju wicemistrz Polski (5951 punktów)
4–6 IX 1953 Warszawa skok o tyczce IV miejsce (3,60)
17–18 X 1953 Kraków Mistrzostwa Polski w dziesięcioboju V miejsce
6–7 II 1954 Poznań – Ogólnopolskie Zawody Centralne
(nieoficjalne Zimowe Mistrzostwa Polski w hali)
skok o tyczce III miejsce (3,70)
18–23 VII 1954 Warszawa skok o tyczce IV miejsce (4,00)
27–28 II 1955 Warszawa – Ogólnopolskie Zawody Centralne
(nieoficjalne Zimowe Mistrzostwa Polski w hali)
skok o tyczce wicemistrz Polski (3,90)
23–25 X 1955 Łódź skok o tyczce brązowy medalista (4,00)
20–21 I 1956 Warszawa – Ogólnopolskie Zawody Centralne
(nieoficjalne Zimowe Mistrzostwa Polski w hali)
skok o tyczce III miejsce (3,90)
30 IX – 2 X 1956 Zabrze skok o tyczce wicemistrz Polski (4,30)
14–16 IX 1957 Poznań skok o tyczce brązowy medalista (4,20)
18–20 VII 1958 Bydgoszcz skok o tyczce wicemistrz Polski (4,31)
21–23 VII 1959 Gdańsk skok o tyczce mistrz Polski (4,40)
5–7 VIII 1960 Olsztyn skok o tyczce wicemistrz Polski (4,45)
20–22 VII 1962 Warszawa skok o tyczce wicemistrz Polski (4,30)
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii