KRUSZEWSKI-MAJEWSKI JAN

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Hasło powstało dzięki Miastu Gdańsk
Partner redakcji

JAN KRUSZEWSKI-MAJEWSKI (28 V 1929 Warszawa – 30 VII 2012 Gdańsk), naukowiec, profesor Politechniki Gdańskiej (PG), specjalista mechaniki teoretycznej i stosowanej oraz metod komputerowych w mechanice. Syn Stanisława i Zofii z domu Wojciechowskiej. Od 1940 roku mieszkał w Kielcach, od 1947 w Gdańsku. W 1948 absolwent I Liceum Ogólnokształcącego, studiował na Wydziale Mechanicznym PG: w 1952 inżynier mechanik (specjalność konstrukcje samochodów i ciągników), w 1954 magister nauk technicznych. W 1966 na Wydziale Budowy Maszyn PG uzyskał doktorat, w 1972 habilitację. W latach 1952–2002 wykładowca na PG (od 1999 emeryt), pracował w Katedrze Mechaniki i Wytrzymałości Materiałów (później: Katedra Mechaniki i Mechatroniki Wydziału Mechanicznego). Od 1970 zajmował stanowisko docenta, od 1976 profesor nadzwyczajny (tytularny), od 1989 profesor zwyczajny. W latach 1974–1977 wicedyrektor do spraw naukowo-badawczych Instytutu Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn PG. W latach 1977–1991 redaktor działu „Mechanika” w „Zeszytach Naukowych PG”. Jednocześnie w okresie 1980–1983 kierownik Studium Doktoranckiego Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie. W latach 1961–1964 pracował również w Centralnym Biurze Konstrukcji Okrętowych nr 2 w Gdańsku i od 1955 do 1968 roku w Wyższej Szkole Marynarki Wojennej w Gdyni.

Był jednym z prekursorów wdrażania i rozwijania metod komputerowych w mechanice. Autor oryginalnej polskiej metody modelowania i analizy dynamicznej złożonych układów mechanicznych (metoda sztywnych elementów skończonych), wykorzystywanych w obliczeniach parametrów kadłubów, układów napędowych statków, urządzeń dźwigowych i robotów. Opracował pierwszy w Polsce program komputerowy do analizy drgań skrętnych okrętowych układów napędowych. Współautor dwóch podręczników i ośmiu skryptów na temat mechaniki konstrukcji, informatyki w mechanice oraz okrętownictwa.

Należał do Komitetu Mechaniki Polskiej Akademii Nauk (PAN), Komitetu Budowy Maszyn PAN, Komitetu Mechaniki i Fizyki Ośrodków Ciągłych PAN. Członek między innymi Gdańskiego Towarzystwa Naukowego, Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej (współzałożyciel oddziału gdańskiego, w latach 1978–1984 jego prezes, od 1996 członek honorowy).

W 1980 roku laureat I nagrody dla najlepszego nauczyciela akademickiego w Polsce. Odznaczony między innymi Złotym Krzyżem Zasługi (1974), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1980), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1999) oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

Pochowany na cmentarzu św. Franciszka na Siedlcach. W dniach 24–25 IV 2014 roku Katedra Mechaniki i Mechatroniki PG oraz gdański oddział Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej zorganizowały na PG sesję naukową poświęconą jego pamięci, połączoną z okolicznościową wystawą o jego życiu i działalności. WP

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii