KOZŁOWSKI WOJCIECH

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

WOJCIECH KOZŁOWSKI (15 VI 1924 Bydgoszcz – 29 IV 1997 Gdańsk), lekarz internista, dydaktyk, kapitan Wojska Polskiego. Był synem Włodzimierza, dowódcy kompanii w II powstaniu śląskim, oraz Laury z domu Skarżyńskiej. W 1928 roku po rozwodzie rodziców pozostał pod opieką matki i wuja Tomasza, kapitana artylerii konnej. Naukę rozpoczął w szkole powszechnej i kontynuował w Gimnazjum Klasycznym im. Józefa Piłsudskiego w Bydgoszczy. Po wybuchu II wojny światowej wraz z matką opuścił Bydgoszcz i zamieszkał w Lublinie. Tam kontynuował naukę w IV klasie Gimnazjum im. Jana Zamojskiego i jako harcerz brał udział w obronie Lublina w 1939 roku. Po zamknięciu szkoły uczęszczał na zajęcia tajnego nauczania, maturę zdał w 1943 roku. W latach 1940–1942 był członkiem Związku Walki Zbrojnej (pseudonim Tomek), następnie Polskiego Związku Powstańczego i Armii Krajowej (AK). Pobierał naukę w szkole podchorążych AK.

W 1944 roku rozpoczął studia na Wydziale Filologicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, później przeniósł się na Wydział Lekarski Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. W Gdańsku od 1948, gdzie kontynuował studia na Wydziale Lekarskim Akademii Lekarskiej, w 1951 otrzymał tytuł lekarza medycyny. Od 1961 roku doktor nauk medycznych.

W latach 1951–1953 był asystentem w Szpitalu Wojewódzkim w Słupsku, 1953–1956 pracował w Klinice Chorób Wewnętrznych Akademii Medycznej w Gdańsku (AMG), specjalizując się w elektrokardiografii. W 1956 roku przeniósł się do powstałej między innymi dzięki niemu III Kliniki Chorób Wewnętrznych AMG, w której do emerytury w 1990 pracował jako adiunkt i ordynator. W 1963 roku uczestniczył we wszczepieniu pierwszego w Polsce stymulatora serca w II Klinice Chirurgii AMG. W 1968 został powołany do służby w Marynarce Wojennej, był między innymi ordynatorem Oddziału Wewnętrznego Szpitala Garnizonowego w Helu.

Zajmował się badaniami dotyczącymi elektrokardiografii i wektokardiografii. Był gdańskim prekursorem kardiowersji i defibrylacji elektrycznej. Badał między innymi stymulację serca, metody znieczulania do zabiegów kardiologicznych i jako jeden z pierwszych na świecie próbował leczyć nerwicę natręctw. Był autorem i współautorem prac naukowych z kardiologii, chirurgii, intensywnej terapii oraz psychiatrii, między innymi Uproszczony sposób oznaczania kąta nachylenia osi elektrycznej serca („Polskie Archiwum Medycyny Wewnętrznej” 1956, z. 6), Przypadek nerwicy natręctw leczony hibernacją („Neurologia Neurochirurgiczna” 1957, nr 2, wspólnie z Pawłem Gałuszką), Das WPW Syndrom im Vectorkardiogramm (Probleme der räumlichen Vectorkardiographie, 1963). Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1974).

Był żonaty z Krystyną z domu Kowalczyk. Ojciec czwórki dzieci: Hanny, Małgorzaty, Marka i zmarłego w wieku 15 lat Tomasza. Pochowany na cmentarzu Srebrzysko. SeKo PP

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii