KOŚCIÓŁ NIEPOKALANEGO SERCA MARYI

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Kościół Wniebowzięcia (Himmelfahrtskirche), koniec XIX wieku
Arthur Kickton, Kościół Wniebowzięcia (Himmelfahrtskirche), 1905
Kościół Wniebowzięcia (Himmelfahrtskirche), około 1915
Kościół Wniebowzięcia (Himmelfahrtskirche), 1943
Kościół Niepokalanego Serca Maryi, 1946
Kościół Niepokalanego Serca Maryi, 1963
Wnętrze kościoła Niepokalanego Serca Maryi, 1964
Malowanie wnętrza (wykonał Alojzy Stotko z Ligoty Pruszkowskiej), 1970
Nowe stacje Drogi Krzyżowej (wykonał mgr. inż. Wiktor Ostrzałek z Katowic), 1970
Odbiór nowych, 28-głosowych organów (wykonanych przez firmę Kamińskich z Warszawy), w składzie komisji odbierającej między innymi ks. Prałat Franciszek Grucza (trzeci od lewej) i rektor klasztoru reformatów o. Apolinary Żak (czwarty od prawej), 1972


KOŚCIÓŁ NIEPOKALANEGO SERCA MARYI, Nowy Port, ul. Oliwska (do roku 1945 Olivaer Straße 2). Pierwszym proboszczem gminy ewangelickiej w Nowym Porcie był od 1833 Karl Gustav Adolph Tennstaedt. Jego staraniem, z pomocą funduszy rządowych, 3 VIII 1839 położono kamień węgielny pod budowę kościoła przy Olivaer Straße, mającego zastąpić salę modlitw użytkowaną w tym miejscu (w domu mieszkalnym) od roku 1815. Zbudowany z muru pruskiego i poświęcony przez K. Tennstaedta 23 V 1841 jako Himmelfahrtskirche (kościół Wniebowzięcia); rozebrany w roku 1904, po rozpoczęciu budowy obok neogotyckiej ceglanej świątyni, która przejęła wezwanie dawnego kościoła. Nowy kościół poświęcono 19 I 1905 roku. MrGl

Kościół murowany, wzniesiony w latach 1904–1905 przez architekta Oskara Hossfelda. Trójnawowy z krótkim, zamkniętym pięciobocznie prezbiterium i masywem wieżowym od zachodu. Murowany z cegły, przyziemie wieży z kamienia. Nawa główna nakryta dachem dwuspadowym, nad nawami bocznymi wzniesiono dachy dwuspadowe, poprzeczne. Masyw wieżowy zwieńczony dwoma smukłymi hełmami. Wnętrze o charakterze salowym z nawami bocznymi, w których założone zostały empory, w części zachodniej empora organowa. Nawa główna przekryta sklepieniem krzyżowo-żebrowym. Świątynia wzniesiona została w formach romańskich i gotyckich. W 1945 roku częściowo zniszczona, odmiennie odbudowano zwieńczenie masywu wieżowego. Przejęta przez reformatów (franciszkanie-reformaci), otrzymała wezwanie Niepokalanego Serca Maryi. WS

Pastorzy kościoła ewangelickiego
1833–1856 Karl Gustav Adolph Tennstaedt
1857–1879 Johann Gottlieb Funk
1879–1891 Albert Hugo Walter Stengel
1892–1912 Johannes Walter Kubert
1912–1945 Paul Grossmann
MrGl
Rektorzy kościoła
Niepokalanego Serca Maryi
1947 Maciej Śliwa OFM
1947–1957 Zygmunt Jaszczur OFM
1957–1966 Joachim Adamski OFM
1966–1975 Dozyteusz Napierała OFM
1975–1980 Henryk Błażkiewicz OFM
1980–1989 Dominik Kabattek OFM
1989–1990 Marcin Kordowisko OFM
1990–1991 Salwator Budzinski OFM
1991–1994 Ewaryst Potrykus OFM
1994–1997 Melchior Czoska OFM
1997–2003 Ewaryst Gręda OFM
2003–2006 Brunon Kasprowski OFM
2006–2009 Gabriel Kiliński OFM
2009– Urban Pudełko OFM
AGK
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii